Latest Entries »

Generatie 1:

Merovech (Latin: Meroveus or Merovius) 411-458  is the semi-legendary founder of the Merovingian dynasty of the Salian Franks (although Chlodio may in fact be the founder), which later became the dominant Frankish tribe. He allegedly lived in the first half of the fifth century. His name is a Latinization of a form close to the Old High German given name Marwig, lit. “famed fight” (cf. māri “famous” + wīg “fight”) compare modern Dutch mare “renowned” and vecht “fight”. The first Frankish royal dynasty called themselves Merovingians (“descendants of Meroveus”) after him.

There is little information about him in the later histories of the Franks. Gregory of Tours only names him once as the father of Childeric I while putting doubt on his descent from Chlodio. Many admit today that this formulation finds its explanation in a legend reported by Fredegar. The Chronicle of Fredegar interpolated on this reference by Gregory by adding Merovech was the son of the queen, Chlodio’s wife; but his father was a sea-god, bistea Neptuni. No other historical evidence exists that Merovech ever lived. Some researchers have noted that Merovech, the Frankish chieftain, may have been the namesake of a certain god or demigod honored by the Franks prior to their conversion to Christianity. It has been suggested Merovech refers to or is reminiscent to the Dutch river Merwede, nowadays part of the Rhine-Meus-Scheldt delta but historically a main subsidiary of the Rhine, in the area where, according to Roman historians, the Salian Franks once dwelled. Another theory[6] considers this legend to be the creation of a mythological past needed to back up the fast-rising Frankish rule in Western Europe.

According to another legend, Merovech was conceived when Pharamond’s wife encountered a Quinotaur, a sea monster which could change shapes while swimming. Though never stated, it is implied that she was impregnated by it. This legend was related by Fredegar in the seventh century and may have been known earlier. The legend is probably a back-formation or folk etymology used to explain the Salian Franks’ origin as a sea coast dwelling people and was based on the name itself. The “Mero-” or “Mer-” element in the name suggests a sea or ocean (see Old English “mere,” Latin “mare,” or even the Modern English word “mermaid”, etc.). The “Salian” in “Salian Franks” may be a reference to salt, a reminder of their pre-migration home on the shores of the North Sea (alternatively, it may refer to the Isala or IJssel river behind which their homeland, the Salland, may have been located). The legend could also be explained in a much easier way. The sea monster could have been a foreign conqueror, coming from the sea, taking the dead king’s (Chlodio or Pharamond) wife to legitimise his rule.

The legend about Merovech’s conception was adapted in 1982 by authors Henry Lincoln and Richard Leigh in their book Holy Blood Holy Grail, as the seed of a new idea. They hypothesized that this “descended from a fish” legend was actually referring to the concept that the Merovingian line had married into the bloodline of Jesus Christ, since the symbol for early Christians had also been a fish. This theory, with no other basis than Lincoln and Leigh’s hypothesis, was further popularized in 2003 via Dan Brown’s bestselling novel, The Da Vinci Code.

There is also a fictional character called The Merovingian in the movies The Matrix Reloaded and The Matrix Revolutions (portrayed by Lambert Wilson). The character is modeled as an ancient and powerful leader of exiles. He also has extensive knowledge of the inner workings of the universe and uses this knowledge to support his decadent lifestyle.

Generatie 2:

Childeric I (c. 440 – c. 481) was the Merovingian king of the Salian Franks from 457 until his death, and the father of Clovis.

He succeeded his father Merovech as king, traditionally in 457 or 458. With his Frankish warband he was established with his capital at Tournai, on lands which he had received as a foederatus of the Romans, and for some time he kept the peace with his allies.

In about 463 in Orléans, in conjunction with the Roman General Aegidius, who was based in Soissons, he defeated the Visigoths, who hoped to extend their dominion along the banks of the Loire River. After the death of Aegidius, he first assisted Comes (“count”) Paul of Angers, together with a mixed band of Gallo-Romans and Franks, in defeating the Goths and taking booty. Odoacer reached Angers but Childeric arrived the next day and a battle ensued. Count Paul was killed and Childeric took the city. Childeric, having delivered Angers, followed a Saxon warband to the islands on the Atlantic mouth of the Loire, and massacred them there. In a change of alliances, he also joined forces with Odoacer, according to Gregory of Tours, to stop a band of the Alamanni who wished to invade Italy.

The stories of his expulsion by the Franks, whose women he was taking; of his eight-year stay in Thuringia with King Basin and his wife Basina; of his return when a faithful servant advised him that he could safely do so by sending to him half of a piece of gold which he had broken with him; and of the arrival in Tournai of Queen Basina, whom he married, come from Gregory of Tours’ Libri Historiarum (Book ii.12).

He died in 481 and was buried in Tournai, leaving a son, Clovis, afterwards king of the Franks.
Golden bees discovered in the tomb of Childeric, possibly pagan symbols representing longevity or the cult of Artemis.

Childeric’s tomb was discovered in 1653 (May 27) by a mason doing repairs in the church of Saint-Brice in Tournai, a city in modern Belgium. Numerous precious objects were found, including a richly ornamented sword, a torse-like bracelet, jewels of gold and garnet cloisonné, gold coins, a gold bull’s head and a ring with the inscription CHILDERICI REGIS (“of Childeric the king”), which identified the tomb. Some 300 golden bees were also found. Archduke Leopold William, governor of the Southern Netherlands (today’s Belgium), had the find published in Latin. The treasure went first to the Habsburgs in Vienna, then as a gift to Louis XIV, who was not impressed with the treasure and stored it in the royal library, which became the Bibliothèque Nationale de France during the Revolution. Napoleon was more impressed with Childeric’s bees and when he was looking for a heraldic symbol to trump the Bourbon fleur-de-lys. he settled on Childeric’s bees as symbols of the French Empire.

On the night of November 5–6, 1831, the treasure of Childeric was among 80 kilos of treasure stolen from the Library and melted down for the gold. A few pieces were retrieved from where they had been hidden in the Seine, including two of the bees. The record of the treasure, however, now exists only in the fine engravings made at the time of its discovery and in some reproductions made for the Habsburgs.

Generatie 3:

Clovis (c. 466–511) was the first King of the Franks to unite all the Frankish tribes under one ruler. He was also the first Catholic King to rule over Gaul (France). He was the son of Childeric I and Basina. In 481, when he was fifteen, he succeeded his father. The Salian Franks were one of two Frankish tribes who were then occupying the area west of the lower Rhine, with their center in an area known as Toxandria, between the Meuse and Scheldt (in what is now the Netherlands and Belgium). Clovis’s power base was to the southwest of this, around Tournai and Cambrai along the modern frontier between France and Belgium. Clovis conquered the neighboring Salian Frankish kingdoms and established himself as sole king of the Salian Franks before his death. The small church in which he was baptized is now named Saint-Remi, and a statue of him being baptized by Saint Remigius can be seen there. Clovis and his wife Clotilde are buried in the St. Genevieve church (St. Pierre) in Paris. An important part of Clovis’s legacy is that he reduced the power of the Romans in 486 by beating the Roman ruler Syagrius in the famous battle of Soissons.
Clovis was converted to Catholicism, as opposed to the Arian Christianity common among the Goths who ruled most of Gaul at the time, at the instigation of his wife, Clotilde, a Burgundian Gothic princess who was a Catholic in spite of the Arianism which surrounded her at court. He was baptized in a small church which was on or near the site of the Cathedral of Rheims, where most future French kings would be crowned. This act was of immense importance in the subsequent history of Western and Central Europe in general, for Clovis expanded his dominion over almost all of the old Roman province of Gaul (roughly modern France). He is considered the founder of the Merovingian dynasty which ruled the Franks for the next two centuries.

In primary sources Clovis’s name is spelled in a number of variants: the Frankish form Chlodovech was Latinized as Chlodovechus, from which came the Latin name Ludovicus, which evolved into the French form Louis. Clovis ruled the Franks from 481 to 511 AD. The name features prominently in subsequent history: three other Merovingian Kings have been called Clovis, while nine Carolingian rulers and thirteen other French kings and one Holy Roman Emperor have been called Louis. Nearly every European language has developed its own spelling of his name. Louis (French), “Chlodwig” and Ludwig (German), Lodewijk (Dutch), Людовик (Russian), Luis (Spanish), Luigi (Italian), and Lewis (English) are just seven of the over 100 possible variations. Scholars differ about the exact meaning of his (first) name. Most believe that Chlodovech is composed out of the Germanic roots Chlod- and -vech. Chlod- = (modern English) loud, with its oldest connotation praised. -vech = “fighter” (modern English). Compare in modern Dutch luid (hard sound or noise), luiden (verb – the oldest meaning is: to praise aloud) and vechten (verb – to fight). Chlodovech means “praised fighter”.

In 486, with the help of Ragnachar, Clovis defeated Syagrius, the last Roman official in northern Gaul, who ruled the area around Soissons in present-day Picardie. This victory at Soissons extended Frankish rule to most of the area north of the Loire. After this, Clovis secured an alliance with the Ostrogoths through the marriage of his sister Audofleda to their king, Theodoric the Great. He followed this victory with another in 491 over a small group of Thuringians east of the Frankish territories. Later, with the help of the other Frankish sub-kings, he narrowly defeated the Alamanni in the Battle of Tolbiac.

Clovis had previously married the Christian Burgundian princess Clotilde (493), and, according to Gregory of Tours, as a result of his victory at Tolbiac (traditionally set in 496), he converted to her Catholic faith. Conversion to Trinitarian Christianity set Clovis apart from the other Germanic kings of his time, such as those of the Visigoths and the Vandals, who had converted from pagan beliefs to Arian Christianity. It also ensured him of the support of the Catholic Gallo-Roman aristocracy in his later campaign against the Visigoths, which drove them from southern Gaul (507).

Clovis was baptised at Rheims on Christmas 496, 498 or 506 by Saint Remigius. The conversion of Clovis to Catholic Christianity, the religion of the majority of his subjects, strengthened the bonds between his Roman subjects, led by their Catholic bishops, and their Germanic conquerors. Nevertheless, Bernard Bachrach has argued that this conversion from his Frankish paganism alienated many of the other Frankish sub-kings and weakened his military position over the next few years. William Daly, in order more directly to assess Clovis’s allegedly barbaric and pagan origins, was obliged to ignore the bishop Saint Gregory of Tours and base his account on the scant earlier sources, a sixth-century “vita” of Saint Genevieve and letters to or concerning Clovis from bishops and Theodoric.

In the “interpretatio romana”, Gregory of Tours gave the Germanic gods that Clovis abandoned the names of roughly equivalent Roman gods, such as Jupiter and Mercury. Taken literally, such usage would suggest a strong affinity of early Frankish rulers for the prestige of Roman culture, which they may have embraced as allies and federates of the Empire during the previous century.[citation needed]

Though he fought a battle at Dijon in the year 500, Clovis did not successfully subdue the Burgundian kingdom. It appears that he somehow gained the support of the Arvernians in the following years, for they assisted him in his defeat of the Visigothic kingdom of Toulouse in the Battle of Vouillé (507) which eliminated Visigothic power in Gaul and confined the Visigoths to Hispania and Septimania; the battle added most of Aquitaine to Clovis’s kingdom. He then established Paris as his capital, and established an abbey dedicated to Saints Peter and Paul on the south bank of the Seine. Later it was renamed Sainte-Geneviève Abbey, in honor of the patron saint of Paris.

According to Gregory of Tours, following the Battle of Vouillé, the Byzantine Emperor Anastasius I, granted Clovis the title of consul. Since Clovis’s name does not appear in the consular lists, it is likely he was granted a suffect consulship.

Gregory of Tours recorded Clovis’s systematic campaigns following his victory in Vouillé to eliminate the other Frankish “reguli” or sub-kings. These included Sigobert the Lame and his son Chlodoric the Parricide; Chararic, another king of the Salian Franks; Ragnachar of Cambrai, his brother Ricchar, and their brother Rignomer of Le Mans.

Shortly before his death, Clovis called a synod of Gallic bishops to meet in Orléans to reform the church and create a strong link between the Crown and the Catholic episcopate. This was the First Council of Orléans. Thirty-three bishops assisted and passed thirty-one decrees on the duties and obligations of individuals, the right of sanctuary, and ecclesiastical discipline. These decrees, equally applicable to Franks and Romans, first established equality between conquerors and conquered.
Tomb of Clovis I at the Basilica of St Denis in Saint Denis.

Clovis I is traditionally said to have died on 27 November 511; however, the Liber Pontificalis suggests that he was still alive in 513. After his death, he was put to rest in Saint Denis Basilica, near Paris.

Upon his death his realm was divided among his four sons: Theuderic, Chlodomer, Childebert, and Clotaire. This partitioning created the new political units of the Kingdoms of Rheims, Orléans, Paris and Soissons and inaugurated a period of disunity which was to last, with brief interruptions, until the end (751) of his Merovingian dynasty.

Clovis is remembered for three main accomplishments:
1. his unification of the Frankish nation,
2. his conquest of Gaul, and
3. his conversion to Christianity.

By the first act, he assured the influence of his people beyond the borders of Gaul, something no petty regional king could accomplish. By the second act, he laid the foundations of a later nation-state: France. Finally, by the third act, he made himself the ally of the papacy and its protector as well as that of the people, who were mostly Catholics.

Detracting perhaps, from this legacy, is his aforementioned division of the state. This was done not along national or even largely geographical lines, but primarily to assure equal income amongst his sons after his death. While it may or may not have been his intention, this division was the cause of much internal discord in Gaul. This precedent led in the long run to the fall of his dynasty, for it was a pattern repeated in future reigns. Clovis did bequeath to his heirs the support of both people and church such that, when the magnates were ready to do away with the royal house, the sanction of the Pope was sought first.

Generatie 4:

Chlothar I (c. 497 – 29 November 561), called the Old (le Vieux), King of the Franks, was one of the four sons of Clovis. He was born circa 497, in Soissons (now in Aisne département, Picardie, France).

On the death of his father in 511, he received, as his share of the kingdom, the town of Soissons, which he made his capital; the cities of Laon, Noyon, Cambrai, and Maastricht; and the lower course of the Meuse River. But he was very ambitious, and sought to extend his domain.

He was the chief instigator of the murder of his brother Chlodomer’s children in 524, and his share of the spoils consisted of the cities of Tours and Poitiers. He took part in various expeditions against Burgundy and, after the destruction of that kingdom in 534, obtained Grenoble, Die, and some of the neighbouring cities.

When the Ostrogoths ceded Provence to the Franks, he received the cities of Orange, Carpentras, and Gap. In 531, he marched against the Thuringii with his nephew Theudebert I and in 542, with his brother Childebert I against the Visigoths of Spain. On the death of his great-nephew Theodebald in 555, Chlothar annexed his territories. On Childebert’s death in 558 he became sole king of the Franks.

He also ruled over the greater part of Germany, made expeditions into Saxony, and for some time exacted from the Saxons an annual tribute of 500 cows. The end of his reign was troubled by internal dissensions, his son Chram rising against him on several occasions. Following Chram into Brittany, where the rebel had taken refuge, Chlothar shut him up with his wife and children in a cottage, which he set on fire. Overwhelmed with remorse, he went to Tours to implore forgiveness at the tomb of St Martin, and died shortly afterwards at the royal palace at Compiègne.

Chlothar’s first marriage was to Guntheuc, widow of his own brother Chlodomer, sometime around 524. They had no children. His second marriage, which occurred around 532, was to Radegund, daughter of Bertachar, King of Thuringia, whom he and his brother Theuderic defeated. She was later canonized. They also had no children. His third and most successful marriage was to Ingund, by whom he had five sons and two daughters:

* Gunthar, predeceased father
* Childeric, predeceased father
* Charibert, King of Paris
* Guntram, King of Burgundy
* Sigebert, King of Austrasia
* Chlothsind, married Alboin, King of the Lombards

His next marriage was to a sister of Ingund, Aregund, with whom he had a son, Chilperic, King of Soissons. His last wife was Chunsina (or Chunsine), with whom he had one son, Chram, who became his father’s enemy and predeceased him. Chlothar may have married and repudiated Waldrada

Generatie 5:

Charibert 1 517 – 567 koning van Parijs m Ingeberge 520 – 593

child: Bertha (Bercta, Bilthildis, Aldberge) m Aelthelbert I

Generatie 6:

Bertha married Aelthelbert I

Child: Eadbald van Kent
Generatie 7:

Eadbald van Kent overl. 20 jan. 640 Koning van Kent: 616-640 m Emma prinses van de Franken overl. 642
child: Earconbert

Generatie 8:

Earconbert 618- 14 July 664
child: Egbert I van Kent

Generatie 9:

EgbertI van Kent
child: Withred van Kent

Generatie 10:

Withred van Kent
child: Aethelbert I

Generatie 11:

Aethelbert II
daughter: Alburga m. King Eahlmund of Kent

Generatie 12:

Alburga
married:
King Eahlmund of Kent of Ashford son of Eafa, was born before 784, and died between 784 and 871.
“A.D. 784. At this time reigned Elmund king in Kent, the father of Egbert; and
Egbert was the father of Athulf [Aethelwulf.”
Child:
King Egbert of England of Dedham, Essex, England, b. in 775, d. in 839; m. Raedburga.

Generatie 13:

King Egbert of England , son of King Eahlmund11, was born in 775, and died in 839. He married Raedburga.
Egbert was King of Wessex, 802-827, and was the first king of all England,
827-836.
Child:
King Aethelwulf of Wessex, b. circa 795/800, d. on 13 Jan. 858; m. (1) Osburga; m. (2) Judith of France in 856.

Generation 14:

King Aethelwulf of Wessex , son of King Egbert and Raedburga, was born circa 795/800 and died on 13 Jan. 858. He married (1st) Osburga, daughter of Oslac of the ISLE OF WIGHT. He married (2nd) in 856, Judith of France, daughter of Emperor Charles II the Bald and Ermentrude (of ORLEANS), who was born circa 844 and died after 870.
King of Wessex 839-858
Children of: King Aethelwulf of Wessex and Osburga:
King Alfred the Great of England, b. in 849 in Wantage, Berkshire, England, d. on 26 Oct. 899 in England; see Generation 14 m. Ealhswith in 869.
King Aethelred I, b. before 868, d. in 872.

Generation 15:

King Alfred the Great of England , son of King Aethelwulf13 and ) Osburga, was born in 849 in Wantage, and died on 26 Oct. 899 in England. He married in 869, Ealhswith, daughter of Aethelred Mucill, Earl and Easdberg (of Mercia), who died in 902 in England.

Alfred was one of the greatest men in history. He was crowned king at Winchester, 871; founded the British Navy, organized the militia, compiled a code of laws, built schools and monasteries, and invited scholars to live at his court. He was a good scholar and translated many books.
King of England 871-901

Children:
King Edward I the Elderis of Dedham, b. in 875, d. in 924 in Farndon, Cheshire, England; m. (1) Eadgifu in 919; m. (2) Elfreda.

Alfthryth of Dedham, d. on 7 June 929; m. Count Baldwin II the bald of Flanders in 884.= Boudewijn II van Vlaanderen (ca. 865-918)

Generation 16:

Alfthryth of Dedham, d. on 7 June 929; Count Baldwin II the bald of Flanders in 884.= Boudewijn II van Vlaanderen (ca. 865-918) child: Arnulf I (de Grote), geb. 885/90, ovl. 27-3-965, beg. Gent St. Pieter see generation 16

Generation 17

Arnulf I van Vlaanderen (ca. 890-964 of 965) graaf van Vlaanderen 918-964, na de dood van zijn vader graaf van Noord-Vlaanderen en na de dood van zijn broer Adalofi heer van Boulogne 933, veroverde het graafschap Ponthieu, bevorderde de kloosterhervormingen van Gerard van Brogne, deed grote schenkingen aan de St. Pieter te Gent, trof regelingen met de Westfrankische koning Lotharius ter bescherming van diens jeugdige kleinzoon als opvolger in 962, married x tr. 933 of 934, Adela van Vermandois, geb. 910/15, ovl. 958-960, beg. Gent, werd uitgehuwelijkt om de vrede tussen het huis Vlaanderen en de Heribertiner graven te bestendigen 933, gravin van Vlaanderen. Uit dit huwelijk (o.a.) : a. Boudewijn III van Vlaanderen, geb. ca. 933,see generation 17 ovl. ca. 962, tr. Maud van Saksen, geb. ca. 920 * b. Hildegard van Vlaanderen, geb. 936/37, ovl. tussen 11-4-975 en 11-4-980, beg. Egmond (onder een steen met Dirk III graaf van Holland)see the line from Hildegard van Vlaanderen – Jan II van Avesnes,: Arnulf ‘Gandesis’, Dirk III ‘Hierosolomyta’ van Holland, Floris I van Holland, Dirk V van Holland, Floris II de Vette, Dirk VI, Floris III, Willem I,Floris IV, Aleida van Holland,Jan II van Avesnes, graaf van Henegouwen, Holland en Zeeland

Generation 18:

Boudewijn III van Vlaanderen (ca. 940-1 januari 962) was graaf van Vlaanderen van 958 tot aan zijn dood. Over zijn korte leven is weinig geweten.

Boudewijn III was de enige zoon van graaf Arnulf I en van Aleidis (of Adela) van Vermandois. Zijn vader stelde hem in 958 aan tot medegraaf, maar hij overleed reeds vier jaar later. In 961 huwde hij met Mathildis van Saksen (942 – 25 mei 1008), dochter van Herman Billung, hertog van Saksen, en van Hildegarde van Westerburg.

De zoon uit dit huwelijk, Arnulf II, erfde het graafschap bij de dood van Boudewijns vader (965). Hun dochter Bertha huwde met Gerold I van Genève.

Na Boudewijns dood huwde Mathildis met graaf Godfried van Verdun.

Generation 19:

Arnulf II van Vlaanderen (ca. 961-988) zoon van Boudewijn III en Mathildis van Saksen-Billung, was graaf van Vlaanderen van 965 tot aan zijn dood. Zijn vader Boudewijn III werd in 958 door graaf Arnulf I tot mederegent aangesteld, maar overleed reeds in 962. Bij de dood van graaf Arnulf I was zijn kleinzoon, de jonge Arnulf II, vier jaar.

Arnulf volgde dus in 965 zijn grootvader op, aanvankelijk onder de voogdij van de koning van Lotharingen, Lotharius II, die vóór de dood van Arnulf I beloofde dat hij ervoor zou zorgen dat de Vlaamse edelen de jonge graaf niet zouden manipuleren voor hun eigen belang, een belofte waaraan hij zich inderdaad ook hield. Rond 976 liet koning Lodewijk de Duitser de regering aan Arnulf over, maar onthield hem het gezag over de door Arnulf I veroverde gebieden Oosterbant, Artesië, Ponthieu en Amiens.

Het overige deel van het graafschap viel uiteen in semi-autonome gebieden, waarover Arnulf geen werkelijk gezag uitoefende. Aan deze gezagscrisis zou Arnulfs zoon en opvolger, Boudewijn IV, een einde maken.

Arnulf II was in 968 x married gehuwd met Rosela van Ivrea (945 – Gent 26 januari 1003, dochter van Berengarius II van Italië, koning van 950 tot 963, en van Willa van Toscane.

Generation 20:

Boudewijn IV van Vlaanderen (ca. 980-1035) Boudewijn IV bijgenaamd met de Baard (980 – 30 mei 1035), was graaf van Vlaanderen van 988 tot aan zijn dood.
Boudewijn met de Baard was de zoon van Arnulf II en van Rosela van Italië, dochter van Berengarius II van Italië, de door de Duitse keizer Otto II onttroonde koning van Italië. Toen zijn vader in 988 overleed, was Boudewijn nog minderjarig en werd de zelfstandigheid van het graafschap Vlaanderen door Frankrijk bedreigd. Een tweede huwelijk van Boudewijns moeder, Rosela, met Robrecht II de Vrome, zoon en opvolger van de Franse koning Hugo Capet, kon dit gevaar echter bezweren.

Bij zijn meerderjarigheid nam Boudewijn het bestuur stevig in handen: hij stelde paal en perk aan de onder zijn vader ontstane gezagscrisis in het noorden van het graafschap (Gent, Waasland, Kortrijk) en dwong bij de graven in het zuiden (Boulogne, Guines, Hesdin en Saint-Pol) de erkenning van zijn suzereiniteit af. Hij verplaatste de belangstelling van de Vlaamse graven, die tot dan toe op het zuiden was gericht, naar het oosten, en veroverde aanzienlijke gebieden op de rechteroever van de Schelde, afhankelijk van de Duitse keizer, die de naam Rijks-Vlaanderen zouden vormen. In 1012 werd hij door keizer Hendrik II beleend met de Zeeuwse eilanden en het gebied dat later de Vier Ambachten zou worden. Dankzij gewiekste onderhandelingen met de Duitse keizer verkreeg hij in 1015 het markgraafschap Valenciennes, namelijk met de belofte zich afzijdig te houden in het interne Lotharingse conflict tussen de Reiniers en de graven van Verdun. Het lang begeerde graafschap Ename in het gouwgraafschap Brabant werd hem echter niet door de Duitse keizer gegund, zelfs niet na de inname (en verwoesting) van de hertogelijke burcht te Ename in 1033/1034.

Zijn expansiepolitiek was duidelijk gericht op de beheersing van het Scheldebekken, waarvan hij het economisch belang begreep. In 1009 stelde hij de Heer van Gistel aan als zeeprefect om de kust te beschermen tegen invallen. Tijdens zijn bewind begon de lakenindustrie ook vaste vorm aan te nemen. De graaf was eigenaar van de schorren langs de kust, waar schapen werden gefokt, en hij was waarschijnlijk de eerste wolleverancier van de Atrechtse draperie. Graaf Boudewijn spande zich ook in om de godsvrede te laten respecteren in zijn graafschap. Hij stichtte de abdij van Sint-Winoksbergen in 1022.

Huwelijken

* 1e maal gehuwd in 1012 met Ogiva (986 – 21 februari 1030), dochter van Frederik van Luxemburg, graaf in de Moezelgouw (zoon van Siegfried I van Luxemburg), en Irmentrude van Gleiberg
* 2e maal gehuwd in 1031 met Eleonora (1005 – 23 december 1035), dochter van hertog Richard II van Normandië en Judith van Bretagne

Nazaten

1. Boudewijn V van Rijsel see generation 20
2. Ermengarde, gehuwd met Adalbert, graaf van Gent
3. Judith Fausta van Beieren (waarschijnlijk uit 2e huwelijk geboren tussen 1031/1035 – 5 maart 1094), gehuwd in 1051 met Tostig Godwinsson, graaf van Northumberland, en in 1071 met Welf IV, hertog van Beieren (overleden 1101)
4. dochter (naam onbekend; waarschijnlijk uit 2e huwelijk geboren tussen 1031/1035), wellicht gehuwd met Reinier van Leuven, zoon van Lambert I van Leuven.

Generation 21:

Boudewijn V van Vlaanderen, geboren ca. 1013, overleden 1 sept. 1067, trouwde Adela (ca. 1009-1079), dochter van Robert II van Frankrijk (en via hem afstammelinge van Clovis I en van Constance van Provence (Gens Nostra 1990, p. 367)kind: Matilda van Vlaanderen 1031-1083

Generation 22:

Matilda van Vlaanderen (ca. 1031-1083), trouwde met Willem de Veroveraar (Willem de Bastaard), hertog van Normandië, koning van Engeland (1066-1087), natuurlijke zoon Robert de Duivel, hertog van Normandië en van Herleve, die waarschijnlijk de dochter was van Fulbert, een leerlooier in Falaise.(Dat leerlooiers gebruik maken van urine bij het bewerken van leer berust op een misverstand. In het verleden echter gebruikten zij een bepaald soort vet, dat eveneens een onaangename geur afgaf. Daaraan waarschijnlijk danken leerlooiers de reputatie een “vuil” beroep uit te oefenen. In Nederland werden zij ook huidenvetters genoemd.
Robert de Duivel: “Late in 1034 Duke Robert made the sudden and astounding resolve to depart forthwith on pilgrimage to Jeruzalem. It was later alleged that he wished to purge himself from guilt in the death of his brother [Richard III van Normandië, die in aug. 1027 plotseling was overleden. Het zoontje van Richard, Nicholas, werd terstond overgebracht naar een klooster en Robert volgde zijn broer op als hertog.] … He brought forward his infant son, his bastard by Herleve, and persuaded the magnates to recognize William as his heir. They did so, and swore the customary oaths of fealty and obedience. Shortly afterwards, Duke Robert departed from Normandy.” Hij bereikte Jeruzalem, maar werd op de terugreis, in Klein-Azië, ernstig ziek en stierf in Nicaea (Bithynië) in het begin van juli 1035. (D.C. Douglas, William the Conqueror. The Norman impact upon Britain (Londen 1966), p. 34-37)
Herleve: afkomstig uit Falaise, geboren misschien ca. 1010, overleden ca. 1050. “Little is known about [William the Conqueror’s] mother, for contemporary writers are discreetly silent about her origins. Later testimony, however, indicates that her father’s name was probably Fulbert, and there is substantial evidence to suggest that this “Fulbert” was a tanner. [Noot: “Other occupations have been suggested: e.g. that he was a man who prepared corpses for burial. The tradition that he was a tanner is, however, strong, and the tanneries at Falaise were famous.”] Herleve’s connexion with the duke was none the less to advance not only her own fortunes but those of her kinsfolk. Fulbert was apparently given a subordinate office at the ducal court, and Herleve’s brothers, Osbert and Walter, appear as witnesses to important charters. Herleve herself, shortly after the Conqueror’s birth [in Falaise in het jaar 1027 of 1028], was married off to Herluin, vicomte of Conteville, and to him she was to bear two very distinguished sons: namely Odo, the famous bishop of Bayeux and subsequently earl of Kent, and Robert, count of Mortain, later one of the largest landowners in 11th century Britain … [She] died, it would seem, in or about 1050 … Robert cannot have been more than 21 at the time of his connexion with Herleve, and in all likelihood he was younger, possibly in his 17th year. The girl herself was probably no older.” (Douglas, o.c., p. 15)kind: Adela van Engeland

Generation 23:

Adela van Engeland, trouwde Stephanus II van Blois (ca. 1045-1102). Hij was een van de leiders van de Eerste Kruistocht, maar keerde terug naar Europa in 1098, ging op aandringen van zijn vrouw opnieuw naar Palestina in 1101 en sneuvelde in de (tweede) Slag van Ramla op 19 mei 1102
kind: Stephanus van Blois

Generation 24:

30. 888411486 Stephanus van Blois, koning van Engeland 1134-1154 Hij werd waarschijnlijk geboren in of omstreeks het jaar 1096. Hij was de derde overlevende zoon. “The eldest, William, was evidently a disappointment [maar het is onduidelijk, wat er precies mis met hem was]… the one thing we know for certain is that in 1103 he went into Chartres Cathedral and took a solemn oath to kill the bishop.” Toen hun vader op kruistocht was, huwelijkte Adela, die regentes was tijdens haar mans afwezigheid, haar zoon Willem uit aan de dochter van een lagere edelman uit het Loire-gebied en gaf de vaderlijke goederen aan haar tweede zoon Theobald. “As for the remaining sons Stephen and Henry, they had to be put in the way of making their own fortunes… Stephen was sent [to the court of their uncle Henry I of England] by 1113, but his younger brother … did not follow until 1126 … [Henry] received his training at Cluny [and] … in 1126 his royal uncle gave him the abbey of Glastonbury, and three years later the bishopric of Winchester as well. … [As for Stephen] we can at any rate be sure he was [at King Henry’s court] by 1113, and that he had by then already been given the lands and title of count of Mortain.” Bovendien kreeg hij nog belangrijk grondbezit in Engeland en Normandië en in 1125 schonk Hendrik I hem de hand van Mathilda, de enige dochter en erfgename van Eustachius III, graaf van Boulogne, die – nog afgezien van zijn bezittingen op het Continent – een van de rijkste landeigenaren van Engeland was. “Mathilda had to be found a husband because her father wanted to retire to a Cluniac monastery; but any husband proposed had to be of very noble birth, because the lady was descended from Charlemagne, and her uncles [Godfried van Bouillon en Boudewijn I] were the first crusader kings of Jerusalem [Godfried weigerde de hem aangeboden koninklijke titel te aanvaarden – hij zei geen koningskroon te willen dragen in de stad, waar Christus de doornenkroon had gedragen – en noemde zichzelf liever Voogd van het Heilige Graf. Zijn broer Boudewijn had minder scrupules en was zowel de facto als in naam koning van Jeruzalem (aantekening ABdH)]. That was why Henry chose Stephen. His birth was unexceptionable, and yet he was bound to Henry’s interests as closely as if he had been his creature.” (R.H.C. Davis, King Stephen (Londen/New York 1990, p. 1-9)Kind: Marie van Boulogne,aka Maria van Engeland

Generatie 25:

29.444205743 Marie (Mary)van Ramsey ( van Boulogne) ,aka Maria van Engeland, (1136- overl.1182), overl. St. Austrebert 1182x < 1160 married trouwde met Matthias van de Elzas=Matthieu I van de Elzas (rond 1137 – Driencourt, 25 juli 1173) was een zoon van de graaf van Vlaanderen, Diederik van de Elzas en Sybilla van Anjou.

Mary en Matthieu zijn gescheiden 1169/70, het huwelijk werd ongeldig verklaard i.v.m. de gebroken kloosterbelofte van zijn vrouw. Mary was erfdochter van Boulogne, abdis van Romsey (Ramsey?)(Hampshire), volgde haar broeder Willem II van Blois in 1159 op, hernam later het kloosterleven (na 1169) weer op in Saint-Austrebert bij Montreuil
Kind: Mathildis van de Elzas,aka Mathilde van Boulogne aka Mathilde van Lotharingen die huwde met Hendrik I van Brabant en de moeder werd van gravin Adelheid van Brabant.

Generation 26:

28.222102871 Mathilde van Boulogne,(1161/1165 – circa 1211) (ook wel bekend als Mathilde van de Elzas of Mathilde van Lotharingen)
Mathildis is de dochter van Maria van Engeland, (1136-1182), gravin van Boulogne (Marie de Blois) en Mattheus I van de Elzas, door huwelijk graaf van Boulogne (Matthias I), Verder was ze de kleindochter van koning Stefanus van Engeland (Etienne van Blois) (1096 -1154) en Mathildis van Boulogne (afstammeling van Willem de veroveraar)
x married trouwde Hendrik I van Brabant de hertog van Brabant, voor 30 maart 1180
Kind: Mathilda van Brabant aka Machteld

Generation 27:

27.111051435 Mathilda van Brabant aka Machteld van Brabant, geb. ca. 1197, ovl. 22.12.1267, begraven in Loosduinen.
Ze wordt beleend als ruwaardes voor haar onmondige zoon Willem II (die 1234/56 Rooms Koning was) door de gravin van Vlaanderen met het bewind over Zeeland bewesten Schelde tot 27.05.1235. Machteld sticht samen met haar gemaal een Cisterciënserinnen-klooster te Loosduinen 1230; begiftigt voorts de abdijen Rijnsburg, Egmond, Koningsveld en Mariënweerd. Zij woont als weduwe voornamelijk in ‘s-Gravenzande waar zij de parochiekerk en een begijnhof sticht. Trouwt (1) nov. 1212 Hendrik, patzsgraaf bij de Rijn, ovl. 26.04.1214, begr. Schönau.
x married trouwde Floris IV, graaf van Holland, geboren 1210, overleden op 19 juli 1234 tijdens een tournooi in Frankrijk (in Corbie of Noyon). Hij werd begraven in de abdijkerk te Rijnsburg. In Jacob van Maerlants Spiegel Historiael lezen we over zijn dood het volgende: “Grave Floris bleef in den tornoy/Te Corbie: dat was vernoy [ellende]/Daer was gevellet [neergeveld] sine baniere/1230 ende viere/So screef men dat jaer ons Heeren,/Als ons die croniken leren/Elf jaer lesen wi van desen,/Dat hi grave hadde ghewesen” Andere middeleeuwse schrijvers voegen daar nog aan toe, dat Floris door zijn dapperheid tijdens het toernooi anderen afgunstig maakte en dat hij vervolgens door hen is vermoord. Maar niet uitgesloten mag worden, dat hij gewoon door een lans is geraakt tijdens het toernooi en vervolgens aan zijn verwondingen is overleden. Zeker is wel, dat zijn schedel, die in 1949 werd opgegraven, een opvallende beschadiging vertoond. (H. Bruch, Floris IV sneuvelt in een tournooi, in: Spiegel Historiael 1984, p. 93-96.)Kind: Aleida van Holland

Generation 28:

26. 55525717 Aleida van Holland, ovl. 01.03/09.04.1284, begraven in Valenciennes (koor der Dominicanen).
Regentes van Holland en Zeeland voor haar onmondige neef graaf Floris V 1258/63. Koopt het dijkdorp Schiedam, doet aldaar een kasteel bouwen (Huis te Riviere) en een kerk stichten 05.12.1262. Ze gaf de stad Schiedam in 1275 stadsrechten (met de Henegouwse leeuw in het wapen). Zuster van graaf Willem II, Rooms koning.
x married trouwde september 1246 Jan I van Avesnes, graaf van Henegouwen geb. april 1218 in Houffalize, ovl. 24.12.1257, begraven in Valenciennes,
Erfgenaam, later mederegent van Henegouwen, heer van Etroen 1244, graaf van Henegouwen 1246. Hij slaagde er niet in ook in Vlaanderen als opvolger van zijn moeder erkend te worden. Hij werd in 1236 door de paus onwettig verklaard, als zoon van een voormalig geestelijke, werd in 1242 gewettigd door keizer Frederik III.
Kind: Jan II van Avesnes

Generation 29:

25. 27762858 Jan II van Avesnes, graaf van Henegouwen, Holland en Zeeland geb. ca. 1247, ovl. 11.09.1304 in Valenciennes of Mons.
Is als Jan I graaf van Henegouwen 1280 en als Jan II graaf van Holland 1299. Omdat met de dood van Jan I van Holland, de zoon van Floris V, het eerste Hollandse Huis uitgestorven was, volgde Jan II als graaf van Holland op. Daarmee waren Holland en Henegouwen in een personele unie met elkaar verbonden. Hij voert een op Frankrijk georiënteerde, anti-Vlaamse politiek. Jan’s broer Gwijde van Avesnes was bisschop van Utrecht. x NN Kind: Aleid van Henegouwen

Generation 30:

25.28233813 =24.13881429 (bast.) Aleid van Henegouwen.ook bekend als van Avesnes, ovl. na 12.06.1351

Krijgt pauselijke dispensatie wegens 4e-graads verwantschap in 1312, voor het huwelijk met Wolphard II van Borselen. Ze is een dochter van Jan II van Avesnes uit een buitenechtelijke relatie, en dus een (half)zuster van graaf Willem III de Goede van Holland. Het huwelijk vond plaats om een einde te maken aan de geschillen tussen heer Wolferts familie enerzijds, graaf Willem en diens vader Jan, anderzijds. x married trouwde ca. 1312 Wolfert (Wolphard) II van Borselen,(voor 1290 – voor 6 april 1317) heer van Veere vanaf de moord op zijn vader in 1299 tot zijn dood in 1317, en van Zandenburg, ridder, zoon van Wolfert I van Borselen, regent voor graaf Jan I van Holland Ridder 1309, heer van Veere en Sandenburg. Wordt voor het eerst vermeld in 1303, als “Wlfard, zoon van wijlen heer Wlfard, heer van Zandenburgh, ridder”, wanneer hij een gift aan de abdij Eekhout bij Brugge goedkeurde. Wordt met zijn broers 11.05.1309 schadeloos gesteld voor de moord op zijn vader.Na een conflict met het stadsbestuur van Dordrecht werd zijn vader, Wolfert I van Borselen op 1 augustus 1299 gelyncht in Delft. Jan II van Avesnes nam daarna het regentschap van de jonge graaf van Holland, Jan I.
Wolfert wordt door zijn huwelijk zwager van de graaf (Willem III, de Goede), en wordt ook als zodanig betiteld.
Aleid trouwt (2) voor 21.10.1317 Otto van Buren, ovl. 1321/26. overleden na 12 juni 1351. Kind: Wolfert III van Borselen

Generation 31:

24.14116906 =23.6940714 Wolfert III van Borselen, overleden juni 1351 X NN Kind: Aleida van Borselen

Generation 32:

23.7058453 =22 3470357 Aleida van Borselen, overleden na 26 aug. 1414, x married trouwde 23.7058454 = 22.3470356 Jan van Heenvliet, geboren ca. 1335, heer op Bleijdestein 7 dec. 1408: Aleijdt van Borsselen, vrouwe van Cruijnningen, schenkt aan het predikherenklooster in den Hage een jaarrente van 12 pond Hollands, een Engelse nobel voor 3 pond te rekenen, voor haar jaargetijde op haar sterfdag en dat van haar beide echtgenoten heer Johan van Heenvliet en Jan van Cruijningen … zij wil in het klooster worden begraven naasr de jonkvrouwe van der Werve … medebezegeld door haar neef heer Huge, heer van Heenvliet en door haar zoon Swier van Heenvliet, ridder. (Ons Voorgeslacht 1987, p. 417)

Generation 33:

22.3529226=21.1735178 .Zweder (Swier) van Heenvliet, ridder, heer op Bleijdestein, baljuw van West-Voorne, overleden vóór 5 febr. 1423 x NN Kind: Maria van Heenvliet

Generation 34:

(bast.)21.1764613=20. 867589 Maria van Heenvliet, overleden 2 april 1456, begraven in de kerk van Geervliet, (het necrologium van het kapittel van Geervliet noemt haar Zwederi filia), x married trouwde 21.1764608 = 20.867588 Boudewijn Willemsz. (van Drenckwaert), leenman van Putten, lid van de vierschaar, schepen van Geervliet Kind: Willem Bouwensz. (van Drenckwaert)

Generation 35:

20.882306 = 19.433794 Willem Bouwensz. (van Drenckwaert), schepen en burgemeester van Dordrecht, overleden Dordrecht 1488 ouders: Boudewijn Willemsz van Drenckwaert en Maria van Heenvliet x NN Kind: Dignum van Drenckwaert

Generation 36:

19.441153 = 18.216897 Dignum van Drenckwaert, geboren naar schatting ca. 1465, x married trouwde 19.441152 = 18.216897 Adriaen Conelisz. van Cleijburgh, baljuw van Voorne (vermeld 1494 en 1504, overleden tussen 1504 en 20 nov. 1510 (Ons Voorgeslacht 1983, p. 193-194) nov. 1510: Cornelis Adriaen Cornelisz. beleend met 3 gemet land (in 1532 vermeld als “de Lange Meet”) onder Oostvoorne bij dode van zijn vader. (Ons Voorgeslacht 1978, p. 414) vader: 20.882306 = 19.433794Willem Bouwens van Drenckwaert Kind: Willem Adriaensz. van Cleijburg

Generation 37:

18.220576 = 17.108448 Willem Adriaensz. van Cleijburg, geboren naar schatting ca. 1490, priester en kannunik te Dordrecht, kannunik te Oostvoorne, overleden tussen 1566 en 1581 ouders: 19.441152 = 18.216896 Adriaen Conelisz. van Cleijburgh en 19.441153 = 18.216897 Dignum van Drenckwaert x NN Kind: Cornelis Willemsz. van Cleijburgh

Generation 38:

(bast.) 17.110288 = 16.54224 Cornelis Willemsz. van Cleijburgh, geboren naar schatting ca. 1515, overleden ca. 1586 (vóór 17 mei 1586 [ORA Dordrecht inv. 738, f. 419 e.v.]) vader: 18.220576 = 17.108448 Willem Adriaens van Cleijburgh Kind: Jacob Cornelisz. van Cleijburgh

Generation 39:

16.55144 = 15.27112 Jacob Cornelisz. van Cleijburgh, geboren naar schatting ca. 1540, overleden tussen 3 febr. 1590 en 6 juni 1614 vader: 17.11028 = 16.54224 Cornelis Willemsz van Cleijburgh 3 febr. 1590: Jacob Kleiburg beleend met 3 gemet land, genaamd de Lange Meet, onder Oostvoorne, bij overdracht door mr. Otto van Arkel voor Ida van Bronkhorst, zijn vrouw. (Ons Vooorgeslacht 1978, p. 414)36 juni 1614: Cornelis Kleiburg beleend met voornoemd land bij dode van Jacob zijn vader, waarna overdracht aan Jan Panser te Brielle. (Ibidem) x NN Kind: Cornelis Jacobsz. van Cleijburgh

Generation 40:

15.27572 = 14.13556 Cornelis Jacobsz. van Cleijburgh, geboren ca. 1562, schepen van Brielle en kapitein van Oostvoorne vader: 16.55144 = 15.27112 Jacob Cornelisz van Cleijburgh x NN Kind: Huibrecht Cornelisz. Cleijburgh

Generation 41:

14.13786 = 13.6778 Huibrecht Cornelisz. Cleijburgh, geboren ca. 1600, schepen en schout van Oostvoorne, overleden ald. 6 april 1658, begraven in de kerk van Oostvoorne (zerk onder de preekstoel) vader: 15.27572 =14.13556 Cornelis Jacobsz. Van Cleijburgh x NN Kind: Neeltje Huibrechts Cleijburch

Generation 42:

13.6893 =12.3389 Neeltje Huibrechts Cleijburch, geboren omstreeks 1636 in Oostvoorne (ZH-NLD). Neeltje is overleden vóór 30-09-1668, ongeveer 32 jaar oud. ouders: 38 14.13786 = 13.6778 Huibrecht Cornelis Cleijburch en nn x married trouwde 1658 in Oostvoorne (ZH-NLD)13.6892 = 12.3388 Jan Pietersz Vermeer. Hij is gedoopt op 16-01-1639 in Rockanje (ZH-NLD). Jan is overleden vóór 18-05-1678, ten hoogste 39 jaar oud. Kind: Jan Jansz Vermeer

Generation 43:

12.3446 = 11.1694 Jan Jansz Vermeer, gedoopt 8-8-1660 Rockanje, overl. voor 1693 ouders: 13.6892 en 13.6893 = 12.3388 en 12.3389 Jan Pietersz Vermeer en Neeltje Huibrechts Cleijburch
x married 2-5-1688 Zwartewaal 12.3447 = 11.1695 Willempje Jans Hollaar, gedoopt op 19-4-1665 Vierpolders, overl. 2-6-1734 Vierpolders De familie Hollaar gaat terug tot ca midden 15e eeuw en is kort hierna vanuit Brugge naar Schiedam vertrokken. Midden 16e eeuw vestigden zij zich in Poortugaal / Hekelingen en uiteindelijk is de familie via Zuidland en Zwartewaal omstreeks 1740 in Middelharnis terecht gekomen.
Er is in 1989 een uitgebreide genealogie over de familie gepubliceerd: “Genealogie Hollaar”, door C. Hollaar. Dit boek, bestaande uit twee delen betreffende de familie Hollaar en een deel betreffende ‘naamgenoten’, bevindt zich o.a. in het Centraal Bureau voor Genealogie te ’s Gravenhage. Kind: Neeltje Jans Vermeer

Generation 44:

11.1723 = 10.847 Neeltje Jans Vermeer, gedoopt op 12-09-1688 in Zwartewaal, overl. vóór 04-1750 in Vierpolders ouders: 12.3446 en 12.3447 = 11.1694 en 11.1695 Jan Jansz. Vermeer en Willempje Jans Hollaar x married 19-02-1708 in Vierpolders 11.1722 = 10.846 Jan Jansz Beijers, gedoopt op 17-06-1685 Spijkenisse, overl. 12-12-1747 Vierpolders
Kinderen van Jan en Neeltje:
1. Jan Jans Beijer ~9-1-1708 Vierpolders overl < 1711
2. 42 9.423 Lijbe Jans (Lijsbeth) Beijers. Zij is gedoopt op 23-03-1710 in Vierpolders. Lijsbeth is overleden op 15-12-1788 in Vierpolders Zij trouwde met 9.422 Willem Engelsz Poldervaart, zoon van 10.844 Engel Cornelisz Poldervaart en 10.845 Pleuntie Willems van Roon. Hij is gedoopt op 15-01-1708 in Vierpolders ,overleden op 27-04-1779 in Vierpolders
3. Jan Janszn Beijer ~8 nov. 1711 Vierpolders
4. Willempje Jans Beijer, geboren op 25-03-1714 in Vierpolders (ZH-NLD). Willempje is overleden op 05-01-1777 in Heenvliet (ZH-NLD), 62 jaar oud. Zij trouwde met Jan Abramszn van der Bie, zoon van Abraham Jansz van der Bie en Catarina Jans Wittebol. Jan is overleden. Zij trouwde met Pieter Hendriksz Poldervaart, zoon van Hendrik Cornelisz Poldervaart en Krijntje Pieters Dijkgraaf. Hij is gedoopt op 02-10-1712 in Vierpolders (ZH-NLD). Pieter is overleden op 23-10-1791 in Heenvliet (ZH-NLD), 79 jaar oud.
5. Teunis Jans Beijer. Hij is gedoopt op 22-11-1716 in Vierpolders (ZH-NLD). Teunis is overleden op 18-12-1766 in Vierpolders (ZH-NLD), 50 jaar oud. Hij trouwde met Neeltje Wolbrechts Dijkgraaf, dochter van Wolbrecht Pietersz Dijkgraaf en Trijntje Andries Snijder. Neeltje is overleden. Hij trouwde met Catelijntje van der Kers. Zij is gedoopt op 27-05-1718 in Nieuwe Tonge (NLD). Catelijntje is overleden op 12-10-1806 in Heenvliet (ZH-NLD), 88 jaar oud.
6. Trijntje (Treyntje) Jans Beijer. Zij is gedoopt op 12-03-1719 in Vierpolders (ZH-NLD). Trijntje is overleden. Zij trouwde op 11-10-1744 in Zwartewaal (ZH-NLD) met Philippus Willemsz (Flip) Moerkerken, zoon van Willem Phillipsz Moerkerken en Claisje Arents Leuijendijck. Hij is gedoopt op 18-05-1721 in Rockanje (ZH-NLD). Flip is overleden na 1750 in Rockanje (ZH-NLD), minstens 29 jaar oud.
7. Leendert Jansz Beijer, geboren omstreeks 1722. Leendert is overleden.
8. Jacob Janszn Beijer ~30 maart 1723 Vierpolders overl. Karel de Grote Kind: Clasina Stigter
Generation 45 – Generatie 45
Here we have two sisters in the line from Cerdic who are both my ancestors

9.423 Lijsbet Jansdr Beijer gedoopt: 23-3-1710 Vierpolders, overl.15-12-1788 Vierpolders zus van 10.861 Neeltje Jans Beijer ouders: 10.846 en 10.847 = 11.1722 en 11.1723 Jan Jans Beijer en Neeltje Jans Vermeer, Lijsbeth x married 27-4-1732 9.422 Willem Engelszn Poldervaart gedoopt: 15-1-1708 Vierpolders, overl. 27-4-1779 Vierpolders Kind:Willempje Willemsdr Poldervaart

10.861 Neeltje Jans Beijer doop 9-12-1725 Vierpolders, overl. 18-3-1756 Vierpolders zus van 48 9.423 Lijsbet Jansdr Beijer ouders: 11.1722 en 11.1723 Jan Jans Beijer en Neeltje Jans Vermeer, Neeltje x married 27-7-1745 Brielle 10.860 Kornelis Geijlvoet doop 27-9-1722 Zuidland, overl. 19-3-1804 Vierpolders Kind: Arij Cornelis Geilvoet

Generation 46 – Generatie 46

8.211 Willempje Willemsdr Poldervaart geb. 9-3-1749 ouders: 9.422 en 9.423 Willem Engelszn Poldervaart en Lijsbet Jansdr Beijer, Willempje x married 7-11-1773 8.210 Jan Joris van Zanten geb. 1-12-1746 Rozenburg, overl. 9-12-1830 Maasland Kind: Gerritje Jansdr van Zanten

9.430 Arij Cornelis Geilvoet, geboren in 10-1745 in Briels Nieuwland (Vierpolders) gedoopt op 03-10-1745 in Vierpolders overleden op 15-09-1811 in Heenvliet begraven op 19-09-1811 te Heenvliet. ouders: 10.860 en 10.861 x married 07-06-1769 in Brielle 9.431 Geertruy Willems Vinke doop 2-1-1746 Oudenhoorn, overl. 22-4-1773 Kind van Arij en Geertruij: 8.215 Neeltje Aries Geilvoet

Generation 47 – Generatie 47

7.105 Gerritje Jansdr van Zanten gedoopt 28-4-1782 Maasland, overl. 23-8-1844 Maasland ouders: 8.210 en 8.211 Jan Joris van Zanten en Willempje Willemsdr Poldervaart married x 18-03-1808 Maasland 7.104 Leendert Govertzn Stigter gedoopt te Maasland, bouwman, gedoopt (geref.) 26-09-1779 Maasland overleden 06-02-1834 Maasland kind.: 1 Maria, 2 Jan 3 Govert, 4 Willemijntje, 5 Govert, 6 Jacob, 7 Cornelis, 8 Arie, 9 Jacob, 10 Aagje, 11 6.52 Leendert, 12 Gerrit, 13 Nicolaas

8.215 Neeltje Aries Geilvoet, geb. Briels Nieuwland (Vierpolders) 1764/1769 overl. 13-5-1818 ouders 9.430 en 9.431 Arij Cornelis Geilvoet en Geertruy Willems Vinke x married 10-1793 in Rozenburg 8.214 Klaas van den Beukel geb. Monster 1749 gedoopt op 19-01-1749 in Monster overl. Rozenburg 3 -1-1814 begr.5-1-1814
Kinderen van Klaas en Neeltje:
I. Adam van den Beukel, geboren op 15-08-1794 in Rozenburg (ZH-NLD). Hij is gedoopt op 17-05-1794 in Rozenburg (ZH-NLD). Adam is overleden op 16-09-1794 in Rozenburg (ZH-NLD), 1 maand oud.
II. Geertruij van den Beukel, geboren op 24-05-1796 in Rozenburg (ZH-NLD). Zij is gedoopt op 29-05-1796 in Rozenburg (ZH-NLD). Geertruij is overleden op 01-06-1816 in Rozenburg (ZH-NLD), 20 jaar oud.
III. Antje van den Beukel, geboren op 22-08-1798 in Rozenburg (ZH-NLD). Zij is gedoopt op 26-08-1798 in Rozenburg (ZH-NLD). Antje is overleden op 27-02-1880 in Vrijenban-Delft (ZH-NLD), 81 jaar oud. Zij trouwde, 21 jaar oud, op 26-02-1820 in Rozenburg (ZH-NLD) met Paulus van Buuren, geboren omstreeks 1793, zoon van Maarten van Buuren en Klaasje de Groot. Paulus is overleden op 06-06-1856 in Rozenburg (ZH-NLD), ongeveer 63 jaar oud.
IV. Adam van den Beukel, geboren op 29-04-1800 in Rozenburg (ZH-NLD). Hij is gedoopt op 04-05-1800 in Rozenburg (ZH-NLD). Adam is overleden op 09-08-1803 in Rozenburg (ZH-NLD), 3 jaar oud.
V. Arijaantje Klaasse van den Beukel

Generation 48 – Generatie 48

7.107 Antje van den Beukel geb. Rozenburg 26-8-1798 overl. 27-2-1880 Vrijenban ouders 8.214 en 8.215 Klaas van den Beukel en Neeltje Aries Geilvoet x married 26-2-1820 7.106 Paulus van Buuren, geb. Rozenburg, 1794 overl. 6-6-1856 Kind: Neeltje van Buuren

6.52 Leendert Leendertsz Stigter, geb. 5-1-1823 ouders 7.104 en 7.105 Leendert Govertzn Stigter en Gerritje Jansdr van Zanten x married 6.53 Neeltje van Buuren ouders 7.106 Paulus van Buuren en 7.107 Antje van den Beukel Kind: Maarten Stigter
=
6.53 Neeltje van Buuren ouders 7.106 Paulus van Buuren en 7.107 Antje van den Beukel, married 6.52 Leendert Leendertsz Stigter, geb. 5-1-1823 ouders 7.104 en 7.105 Leendert Govertzn Stigter en Gerritje Jansdr van Zanten Kind Maarten Stigter

Generation 49 – Generatie 49

5.26 Maarten Stigter geb. ong. 1859 ouders 6.52 en 6.53 Leendert Leendertsz Stigter en Neeltje van Buuren (Zowel Leendert als Neeltje stammen af van Jan Jans Beijers en Neeltje Jans Vermeer) x married 4 jan. 1882 Hof van Delft 5.27 Suzanna Immerzeel –>Karel de Grote Kind: Clasina Stigter

Generation 50:

4.13 Clasina Stigter geb.3 sept. 1888 te Rotterdam overleden: 4 juni 1976 ouders 5.26 en 5.27 Maarten Stigter en Suzanna Immerzeel (kinderen van Jan en Clasina: Mijndert, S., Maarten, Willem en Chris) x married 17 april 1919 4.12 Jan Zeeders geb. 29 juni 1889 te Terschelling West overleden: 24 april 1972 te Terschelling West, bakker

Generation 51:

3.6 Maarten Zeeders geb. 9 mei 1926 te Terschelling West overleden 13 feb. 1993 te Leeuwarden, o.a zeeman, patatboer, ouders 4.12 en 4.13 Jan Zeeders en Clasina Stigter x married 19 mei 1956 te Terschelling West 3.7 Albertje Velvis (Ali) geb. 23 feb. 1924 te Groningen a/b Dankbaarheid overl. 20-09-2009 Terschelling West, “De Stilen” begr. 25-09-2009 Algemene Begraafplaats Terschelling West graf nr AC 52

Generation 52:

2.3 Klazina Suzanna Zeeders (Ina) geb. zaterdag 4 jan. 1958 Klaas van Urkstraat 3 te Terschelling West, freelance schrijfster ouders 3.6 en 3.7 Maarten Zeeders en Albertje Velvis (zie: kinderen A, T, M, x married 1) 27 aug. 1976 x D.M., kind A.M. married 2) 1 sept. 1999 49 2.2 Toussaint Maria Lambertus Schroders, verpleegkundige, geb. 23 april 1948 te Maastricht Kinderen T.S en M.S

Generation 53:

1.a A.M. geb. zaterdagochtend 26 maart 1977 10.50u, ouders D.M en 2.3 Klazina Suzanna (Ina)Zeeders x L.R., geboren 10 juni 1979.

1.b T. S geb. zondagochtend 13 aug. 1989 Bollenhofsestraat te Utrecht ouders 2.2 en 2.3 Toussaint Schroders en Klazina Suzanna (Ina) Zeeders

1.c M. S geb. woensdagavond 23.50 u. 24 juni 1992, Duindoornstraat 3 te Terschelling West ouders 2.2 en 2.3 Toussaint Schroders en Klazina Suzanna (Ina) Zeeders

Generatie 54:
Eline Melissa M., geb. 17 oktober 2011 Leeuwarden, ouders: 1.a A.M. en L.R.

Ronja Nicole M. geb. 4 juni 2014 Leeuwarden, ouders 1.a A.M. en L.R.

source: wikipeadia, stamboom kinderen schroders

Advertisements
Generatie 1: 

Merovech (Latin: Meroveus or Merovius) 411-458  is the semi-legendary founder of the Merovingian dynasty of the Salian Franks (although Chlodio may in fact be the founder), which later became the dominant Frankish tribe. He allegedly lived in the first half of the fifth century. His name is a Latinization of a form close to the Old High German given name Marwig, lit. “famed fight” (cf. māri “famous” + wīg “fight”) compare modern Dutch mare “renowned” and vecht “fight”. The first Frankish royal dynasty called themselves Merovingians (“descendants of Meroveus”) after him.

There is little information about him in the later histories of the Franks. Gregory of Tours only names him once as the father of Childeric I while putting doubt on his descent from Chlodio. Many admit today that this formulation finds its explanation in a legend reported by Fredegar. The Chronicle of Fredegar interpolated on this reference by Gregory by adding Merovech was the son of the queen, Chlodio’s wife; but his father was a sea-god, bistea Neptuni. No other historical evidence exists that Merovech ever lived. Some researchers have noted that Merovech, the Frankish chieftain, may have been the namesake of a certain god or demigod honored by the Franks prior to their conversion to Christianity. It has been suggested Merovech refers to or is reminiscent to the Dutch river Merwede, nowadays part of the Rhine-Meus-Scheldt delta but historically a main subsidiary of the Rhine, in the area where, according to Roman historians, the Salian Franks once dwelled. Another theory[6] considers this legend to be the creation of a mythological past needed to back up the fast-rising Frankish rule in Western Europe.

According to another legend, Merovech was conceived when Pharamond’s wife encountered a Quinotaur, a sea monster which could change shapes while swimming. Though never stated, it is implied that she was impregnated by it. This legend was related by Fredegar in the seventh century and may have been known earlier. The legend is probably a back-formation or folk etymology used to explain the Salian Franks’ origin as a sea coast dwelling people and was based on the name itself. The “Mero-” or “Mer-” element in the name suggests a sea or ocean (see Old English “mere,” Latin “mare,” or even the Modern English word “mermaid”, etc.). The “Salian” in “Salian Franks” may be a reference to salt, a reminder of their pre-migration home on the shores of the North Sea (alternatively, it may refer to the Isala or IJssel river behind which their homeland, the Salland, may have been located). The legend could also be explained in a much easier way. The sea monster could have been a foreign conqueror, coming from the sea, taking the dead king’s (Chlodio or Pharamond) wife to legitimise his rule.

The legend about Merovech’s conception was adapted in 1982 by authors Henry Lincoln and Richard Leigh in their book Holy Blood Holy Grail, as the seed of a new idea. They hypothesized that this “descended from a fish” legend was actually referring to the concept that the Merovingian line had married into the bloodline of Jesus Christ, since the symbol for early Christians had also been a fish. This theory, with no other basis than Lincoln and Leigh’s hypothesis, was further popularized in 2003 via Dan Brown’s bestselling novel, The Da Vinci Code.

There is also a fictional character called The Merovingian in the movies The Matrix Reloaded and The Matrix Revolutions (portrayed by Lambert Wilson). The character is modeled as an ancient and powerful leader of exiles. He also has extensive knowledge of the inner workings of the universe and uses this knowledge to support his decadent lifestyle.

Generatie 2:

Childeric I (c. 440 – c. 481) was the Merovingian king of the Salian Franks from 457 until his death, and the father of Clovis.

He succeeded his father Merovech as king, traditionally in 457 or 458. With his Frankish warband he was established with his capital at Tournai, on lands which he had received as a foederatus of the Romans, and for some time he kept the peace with his allies.

In about 463 in Orléans, in conjunction with the Roman General Aegidius, who was based in Soissons, he defeated the Visigoths, who hoped to extend their dominion along the banks of the Loire River. After the death of Aegidius, he first assisted Comes (“count”) Paul of Angers, together with a mixed band of Gallo-Romans and Franks, in defeating the Goths and taking booty. Odoacer reached Angers but Childeric arrived the next day and a battle ensued. Count Paul was killed and Childeric took the city. Childeric, having delivered Angers, followed a Saxon warband to the islands on the Atlantic mouth of the Loire, and massacred them there. In a change of alliances, he also joined forces with Odoacer, according to Gregory of Tours, to stop a band of the Alamanni who wished to invade Italy.

The stories of his expulsion by the Franks, whose women he was taking; of his eight-year stay in Thuringia with King Basin and his wife Basina; of his return when a faithful servant advised him that he could safely do so by sending to him half of a piece of gold which he had broken with him; and of the arrival in Tournai of Queen Basina, whom he married, come from Gregory of Tours’ Libri Historiarum (Book ii.12).

He died in 481 and was buried in Tournai, leaving a son, Clovis, afterwards king of the Franks.
Golden bees discovered in the tomb of Childeric, possibly pagan symbols representing longevity or the cult of Artemis.

Childeric’s tomb was discovered in 1653 (May 27) by a mason doing repairs in the church of Saint-Brice in Tournai, a city in modern Belgium. Numerous precious objects were found, including a richly ornamented sword, a torse-like bracelet, jewels of gold and garnet cloisonné, gold coins, a gold bull’s head and a ring with the inscription CHILDERICI REGIS (“of Childeric the king”), which identified the tomb. Some 300 golden bees were also found. Archduke Leopold William, governor of the Southern Netherlands (today’s Belgium), had the find published in Latin. The treasure went first to the Habsburgs in Vienna, then as a gift to Louis XIV, who was not impressed with the treasure and stored it in the royal library, which became the Bibliothèque Nationale de France during the Revolution. Napoleon was more impressed with Childeric’s bees and when he was looking for a heraldic symbol to trump the Bourbon fleur-de-lys. he settled on Childeric’s bees as symbols of the French Empire.

On the night of November 5–6, 1831, the treasure of Childeric was among 80 kilos of treasure stolen from the Library and melted down for the gold. A few pieces were retrieved from where they had been hidden in the Seine, including two of the bees. The record of the treasure, however, now exists only in the fine engravings made at the time of its discovery and in some reproductions made for the Habsburgs.

Generatie 3:

Clovis (c. 466–511) was the first King of the Franks to unite all the Frankish tribes under one ruler. He was also the first Catholic King to rule over Gaul (France). He was the son of Childeric I and Basina. In 481, when he was fifteen, he succeeded his father. The Salian Franks were one of two Frankish tribes who were then occupying the area west of the lower Rhine, with their center in an area known as Toxandria, between the Meuse and Scheldt (in what is now the Netherlands and Belgium). Clovis’s power base was to the southwest of this, around Tournai and Cambrai along the modern frontier between France and Belgium. Clovis conquered the neighboring Salian Frankish kingdoms and established himself as sole king of the Salian Franks before his death. The small church in which he was baptized is now named Saint-Remi, and a statue of him being baptized by Saint Remigius can be seen there. Clovis and his wife Clotilde are buried in the St. Genevieve church (St. Pierre) in Paris. An important part of Clovis’s legacy is that he reduced the power of the Romans in 486 by beating the Roman ruler Syagrius in the famous battle of Soissons.
Clovis was converted to Catholicism, as opposed to the Arian Christianity common among the Goths who ruled most of Gaul at the time, at the instigation of his wife, Clotilde, a Burgundian Gothic princess who was a Catholic in spite of the Arianism which surrounded her at court. He was baptized in a small church which was on or near the site of the Cathedral of Rheims, where most future French kings would be crowned. This act was of immense importance in the subsequent history of Western and Central Europe in general, for Clovis expanded his dominion over almost all of the old Roman province of Gaul (roughly modern France). He is considered the founder of the Merovingian dynasty which ruled the Franks for the next two centuries.

In primary sources Clovis’s name is spelled in a number of variants: the Frankish form Chlodovech was Latinized as Chlodovechus, from which came the Latin name Ludovicus, which evolved into the French form Louis. Clovis ruled the Franks from 481 to 511 AD. The name features prominently in subsequent history: three other Merovingian Kings have been called Clovis, while nine Carolingian rulers and thirteen other French kings and one Holy Roman Emperor have been called Louis. Nearly every European language has developed its own spelling of his name. Louis (French), “Chlodwig” and Ludwig (German), Lodewijk (Dutch), Людовик (Russian), Luis (Spanish), Luigi (Italian), and Lewis (English) are just seven of the over 100 possible variations. Scholars differ about the exact meaning of his (first) name. Most believe that Chlodovech is composed out of the Germanic roots Chlod- and -vech. Chlod- = (modern English) loud, with its oldest connotation praised. -vech = “fighter” (modern English). Compare in modern Dutch luid (hard sound or noise), luiden (verb – the oldest meaning is: to praise aloud) and vechten (verb – to fight). Chlodovech means “praised fighter”.

In 486, with the help of Ragnachar, Clovis defeated Syagrius, the last Roman official in northern Gaul, who ruled the area around Soissons in present-day Picardie. This victory at Soissons extended Frankish rule to most of the area north of the Loire. After this, Clovis secured an alliance with the Ostrogoths through the marriage of his sister Audofleda to their king, Theodoric the Great. He followed this victory with another in 491 over a small group of Thuringians east of the Frankish territories. Later, with the help of the other Frankish sub-kings, he narrowly defeated the Alamanni in the Battle of Tolbiac.

Clovis had previously married the Christian Burgundian princess Clotilde (493), and, according to Gregory of Tours, as a result of his victory at Tolbiac (traditionally set in 496), he converted to her Catholic faith. Conversion to Trinitarian Christianity set Clovis apart from the other Germanic kings of his time, such as those of the Visigoths and the Vandals, who had converted from pagan beliefs to Arian Christianity. It also ensured him of the support of the Catholic Gallo-Roman aristocracy in his later campaign against the Visigoths, which drove them from southern Gaul (507).

Clovis was baptised at Rheims on Christmas 496, 498 or 506 by Saint Remigius. The conversion of Clovis to Catholic Christianity, the religion of the majority of his subjects, strengthened the bonds between his Roman subjects, led by their Catholic bishops, and their Germanic conquerors. Nevertheless, Bernard Bachrach has argued that this conversion from his Frankish paganism alienated many of the other Frankish sub-kings and weakened his military position over the next few years. William Daly, in order more directly to assess Clovis’s allegedly barbaric and pagan origins, was obliged to ignore the bishop Saint Gregory of Tours and base his account on the scant earlier sources, a sixth-century “vita” of Saint Genevieve and letters to or concerning Clovis from bishops and Theodoric.

In the “interpretatio romana”, Gregory of Tours gave the Germanic gods that Clovis abandoned the names of roughly equivalent Roman gods, such as Jupiter and Mercury. Taken literally, such usage would suggest a strong affinity of early Frankish rulers for the prestige of Roman culture, which they may have embraced as allies and federates of the Empire during the previous century.[citation needed]

Though he fought a battle at Dijon in the year 500, Clovis did not successfully subdue the Burgundian kingdom. It appears that he somehow gained the support of the Arvernians in the following years, for they assisted him in his defeat of the Visigothic kingdom of Toulouse in the Battle of Vouillé (507) which eliminated Visigothic power in Gaul and confined the Visigoths to Hispania and Septimania; the battle added most of Aquitaine to Clovis’s kingdom. He then established Paris as his capital, and established an abbey dedicated to Saints Peter and Paul on the south bank of the Seine. Later it was renamed Sainte-Geneviève Abbey, in honor of the patron saint of Paris.

According to Gregory of Tours, following the Battle of Vouillé, the Byzantine Emperor Anastasius I, granted Clovis the title of consul. Since Clovis’s name does not appear in the consular lists, it is likely he was granted a suffect consulship.

Gregory of Tours recorded Clovis’s systematic campaigns following his victory in Vouillé to eliminate the other Frankish “reguli” or sub-kings. These included Sigobert the Lame and his son Chlodoric the Parricide; Chararic, another king of the Salian Franks; Ragnachar of Cambrai, his brother Ricchar, and their brother Rignomer of Le Mans.

Shortly before his death, Clovis called a synod of Gallic bishops to meet in Orléans to reform the church and create a strong link between the Crown and the Catholic episcopate. This was the First Council of Orléans. Thirty-three bishops assisted and passed thirty-one decrees on the duties and obligations of individuals, the right of sanctuary, and ecclesiastical discipline. These decrees, equally applicable to Franks and Romans, first established equality between conquerors and conquered.
Tomb of Clovis I at the Basilica of St Denis in Saint Denis.

Clovis I is traditionally said to have died on 27 November 511; however, the Liber Pontificalis suggests that he was still alive in 513. After his death, he was put to rest in Saint Denis Basilica, near Paris.

Upon his death his realm was divided among his four sons: Theuderic, Chlodomer, Childebert, and Clotaire. This partitioning created the new political units of the Kingdoms of Rheims, Orléans, Paris and Soissons and inaugurated a period of disunity which was to last, with brief interruptions, until the end (751) of his Merovingian dynasty.

Clovis is remembered for three main accomplishments:
1. his unification of the Frankish nation,
2. his conquest of Gaul, and
3. his conversion to Christianity.

By the first act, he assured the influence of his people beyond the borders of Gaul, something no petty regional king could accomplish. By the second act, he laid the foundations of a later nation-state: France. Finally, by the third act, he made himself the ally of the papacy and its protector as well as that of the people, who were mostly Catholics.

Detracting perhaps, from this legacy, is his aforementioned division of the state. This was done not along national or even largely geographical lines, but primarily to assure equal income amongst his sons after his death. While it may or may not have been his intention, this division was the cause of much internal discord in Gaul. This precedent led in the long run to the fall of his dynasty, for it was a pattern repeated in future reigns. Clovis did bequeath to his heirs the support of both people and church such that, when the magnates were ready to do away with the royal house, the sanction of the Pope was sought first.

Generatie 4:

Chlothar I (c. 497 – 29 November 561), called the Old (le Vieux), King of the Franks, was one of the four sons of Clovis. He was born circa 497, in Soissons (now in Aisne département, Picardie, France).

On the death of his father in 511, he received, as his share of the kingdom, the town of Soissons, which he made his capital; the cities of Laon, Noyon, Cambrai, and Maastricht; and the lower course of the Meuse River. But he was very ambitious, and sought to extend his domain.
The division of Gaul upon Chlothar’s death (561).

He was the chief instigator of the murder of his brother Chlodomer’s children in 524, and his share of the spoils consisted of the cities of Tours and Poitiers. He took part in various expeditions against Burgundy and, after the destruction of that kingdom in 534, obtained Grenoble, Die, and some of the neighbouring cities.

When the Ostrogoths ceded Provence to the Franks, he received the cities of Orange, Carpentras, and Gap. In 531, he marched against the Thuringii with his nephew Theudebert I and in 542, with his brother Childebert I against the Visigoths of Spain. On the death of his great-nephew Theodebald in 555, Chlothar annexed his territories. On Childebert’s death in 558 he became sole king of the Franks.

He also ruled over the greater part of Germany, made expeditions into Saxony, and for some time exacted from the Saxons an annual tribute of 500 cows. The end of his reign was troubled by internal dissensions, his son Chram rising against him on several occasions. Following Chram into Brittany, where the rebel had taken refuge, Chlothar shut him up with his wife and children in a cottage, which he set on fire. Overwhelmed with remorse, he went to Tours to implore forgiveness at the tomb of St Martin, and died shortly afterwards at the royal palace at Compiègne.

Chlothar’s first marriage was to Guntheuc, widow of his own brother Chlodomer, sometime around 524. They had no children. His second marriage, which occurred around 532, was to Radegund, daughter of Bertachar, King of Thuringia, whom he and his brother Theuderic defeated. She was later canonized. They also had no children. His third and most successful marriage was to Ingund, by whom he had five sons and two daughters:

* Gunthar, predeceased father
* Childeric, predeceased father
* Charibert, King of Paris
* Guntram, King of Burgundy
* Sigebert, King of Austrasia
* Chlothsind, married Alboin, King of the Lombards

His next marriage was to a sister of Ingund, Aregund, with whom he had a son, Chilperic, King of Soissons. His last wife was Chunsina (or Chunsine), with whom he had one son, Chram, who became his father’s enemy and predeceased him. Chlothar may have married and repudiated Waldrada

Generatie 5:

Sigebert I (c. 535 – c. 575) was the king of Austrasia from the death of his father Chlothar (Clotaire) in 561 to his own death. He was the third surviving son out of four of Clotaire I and Ingund. His reign found him mostly occupied with a successful civil war against his half brother, Chilperic.

When Clotaire I died in 561, his kingdom was divided, in accordance with Frankish custom, among his four sons: Sigebert became king of the northeastern portion, known as Austrasia, with its capital at Rheims, to which he added further territory on the death of his brother, Charibert, in 567 or 568; Charbiert himself had received the kingdom centred on Paris; Guntram received the Kingdom of Burgundy with its capital at Orléans; and the youngest son, the aforementiond Chilperic, received Soissons, which became Neustria when he received his share of Charibert’s kingdom. Incursions by the Avars, a fierce nomadic tribe related to the Huns, caused Sigebert to move his capital from Rheims to Metz. He repelled their attacks twice, in 562 and c.568.

About 567, he married Brunhilda, daughter of the Visigothic king Athanagild. This marriage, if we take the chief chronicler of the age, Gregory of Tours, at his word, reveals something about Sigebert’s superior character in that violent and lascivious age. As Gregory tells it:

Now when king Sigebert saw that his brothers were taking wives unworthy of them, and to their disgrace were actually marrying slave women, he sent an embassy into Spain and with many gifts asked for Brunhilda, daughter of king Athanagild. She was a maiden beautiful in her person, lovely to look at, virtuous and well-behaved, with good sense and a pleasant address. Her father did not refuse, but sent her to the king I have named with great treasures. And the king collected his chief men, made ready a feast, and took her as his wife amid great joy and mirth. And though she was a follower of the Arian law she was converted by the preaching of the bishops and the admonition of the king him self, and she confessed the blessed Trinity in unity, and believed and was baptized. And she still remains catholic in Christ’s name. [1]

Upon seeing this, Chilperic, the most base of Sigebert’s brothers, sent to Athanagild for his other daughter’s hand. This daughter, Galswintha, was given him and he abandoned his other wives. However, he soon tired of her and had her murdered in order to marry his mistress Fredegund. Probably spurred by his wife Brunhilda’s anger at her sister’s murder, Sigebert sought revenge. The two brothers had already been at war, but their hostility now elevated into a long and bitter war that was continued by the descendants of both.
The assassination of Sigebert by Jean Fouquet, from the fifteenth century Grandes Chroniques de France.

In 573, Sigebert took possession of Poitiers and Touraine, and conquered most of his kingdom. Chilperic then hid in Tournai. But at Sigebert’s moment of triumph, when he had just been declared king by Chilperic’s subjects at Vitry-en-Artois, he was struck down by two assassins working for Fredegund.

He was succeeded by his son Childebert under the regency of Brunhilda. Brunhilda and Childebert quickly put themselves under the protection of Guntram, who eventually adopted Childebert as his own son and heir.

Generatie 6:

Childebert II (570–95) was the Merovingian king of Austrasia, which included Provence at the time, from 575 until his death in 595, the eldest and succeeding son of Sigebert I, and the king of Burgundy from 592 to his death, as the adopted and succeeding son of his uncle Guntram.

When his father was assassinated in 575, Childebert was taken from Paris by Gundobald, one of his faithful lords, to Metz (the Austrasian capital), where he was recognized as sovereign. He was then only five years old, and during his long minority the power was disputed between his mother Brunhilda and the nobles.
child: Chilperic I

Generatie 7:

Chilperic I, king at Paris, and the Burgundian king Guntram, sought an alliance with Childebert, who was adopted by both in turn. Because Guntram was lord of half of Marseille, the district of Provence became a centre of a brief dispute between the two.

Guntram allied with Dynamius of Provence, who instigated the canons of the Diocese of Uzès to elect their deacon Marcela, as bishop in opposition to their already-elected bishop Jovinus, a former governor of Provence. While Jovinus and Theodore, Bishop of Marseille, were travelling to the court of Childebert, Guntram had them arrested. Dynamius, meanwhile, blocked Gundulf, a duke of an important senatorial family and Childebert’s former domesticus, from entering Marseille on behalf of Childebert. Eventually he was forced to yield, though he later arrested Theodore again and had him sent to Guntram. Childebert replaced him in Provence by Nicetius (585). Despite his revolt, Childebert formally restored Dynamius to favour on 28 November 587.

But with the assassination of Chilperic in 584 and the dangers occasioned to the Frankish monarchy by the expedition of Gundoald in 585, Childebert threw himself unreservedly into the arms of Guntram. By the Treaty of Andelot of 587, Childebert was recognised as Guntram’s heir, and with his uncle’s help he quelled the revolts of the nobles and succeeded in seizing the castle of Woëwre. Many attempts were made on his life by Fredegund, wife of Chilperic, who was anxious to secure Guntram’s inheritance for her son Clotaire II.

On the death of Guntram in 592, Childebert annexed the kingdom of Burgundy, and even contemplated seizing Clotaire’s estates and becoming sole king of the Franks. He died, however, in 595. Childebert II had had relations with the Byzantine Empire, and fought on several occasions in the name of the Emperor Maurice, against the Lombards in Italy, with limited success.

x concubine Faileude
child: Theudebert II

Generatie 8:

Theudebert II koning der Franken van 586-612
m. Belichilde de Langobarde
daughter: Emma

Generatie 9:

Emma prinses van de Franken overl. 642
m. 624 Eadbald van Kent overl. 20 jan. 640 Koning van Kent: 616-640
child: Earconbert

Generatie 10:

Earconbert 618- 14 July 664
child: Egbert I van Kent

Generatie 11:

EgbertI van Kent
child: Withred van Kent

Generatie 12:

Withred van Kent
child: Aethelbert II

Generatie 13:

Aethelbert II
daughter: Alburga m. King Eahlmund of Kent

Generatie 14:

Alburga
married:
King Eahlmund of Kent of Ashford son of Eafa, was born before 784, and died between 784 and 871.
“A.D. 784. At this time reigned Elmund king in Kent, the father of Egbert; and
Egbert was the father of Athulf [Aethelwulf.”
Child:
King Egbert of England of Dedham, Essex, England, b. in 775, d. in 839; m. Raedburga.

Generatie 15:

King Egbert of England , son of King Eahlmund11, was born in 775, and died in 839. He married Raedburga.
Egbert was King of Wessex, 802-827, and was the first king of all England,
827-836.
Child:
King Aethelwulf of Wessex, b. circa 795/800, d. on 13 Jan. 858; m. (1) Osburga; m. (2) Judith of France in 856.

Generation 16:

King Aethelwulf of Wessex , son of King Egbert and Raedburga, was born circa 795/800 and died on 13 Jan. 858. He married (1st) Osburga, daughter of Oslac of the ISLE OF WIGHT. He married (2nd) in 856, Judith of France, daughter of Emperor Charles II the Bald and Ermentrude (of ORLEANS), who was born circa 844 and died after 870.
King of Wessex 839-858
Children of: King Aethelwulf of Wessex and Osburga:
King Alfred the Great of England, b. in 849 in Wantage, Berkshire, England, d. on 26 Oct. 899 in England; see Generation 14 m. Ealhswith in 869.
King Aethelred I, b. before 868, d. in 872.

Generation 17

King Alfred the Great of England , son of King Aethelwulf13 and ) Osburga, was born in 849 in Wantage, and died on 26 Oct. 899 in England. He married in 869, Ealhswith, daughter of Aethelred Mucill, Earl and Easdberg (of Mercia), who died in 902 in England.

Alfred was one of the greatest men in history. He was crowned king at Winchester, 871; founded the British Navy, organized the militia, compiled a code of laws, built schools and monasteries, and invited scholars to live at his court. He was a good scholar and translated many books.
King of England 871-901

Children:
King Edward I the Elderis of Dedham, b. in 875, d. in 924 in Farndon, Cheshire, England; m. (1) Eadgifu in 919; m. (2) Elfreda.

Alfthryth of Dedham, d. on 7 June 929; m. Count Baldwin II the bald of Flanders in 884.= Boudewijn II van Vlaanderen (ca. 865-918)

Generation 18:

Alfthryth of Dedham, d. on 7 June 929; Count Baldwin II the bald of Flanders in 884.= Boudewijn II van Vlaanderen (ca. 865-918) child: Arnulf I (de Grote), geb. 885/90, ovl. 27-3-965, beg. Gent St. Pieter see generation 16

Generation 19

Arnulf I van Vlaanderen (ca. 890-964 of 965) graaf van Vlaanderen 918-964, na de dood van zijn vader graaf van Noord-Vlaanderen en na de dood van zijn broer Adalofi heer van Boulogne 933, veroverde het graafschap Ponthieu, bevorderde de kloosterhervormingen van Gerard van Brogne, deed grote schenkingen aan de St. Pieter te Gent, trof regelingen met de Westfrankische koning Lotharius ter bescherming van diens jeugdige kleinzoon als opvolger in 962, married x tr. 933 of 934, Adela van Vermandois, geb. 910/15, ovl. 958-960, beg. Gent, werd uitgehuwelijkt om de vrede tussen het huis Vlaanderen en de Heribertiner graven te bestendigen 933, gravin van Vlaanderen. Uit dit huwelijk (o.a.) : a. Boudewijn III van Vlaanderen, geb. ca. 933,see generation 17 ovl. ca. 962, tr. Maud van Saksen, geb. ca. 920 * b. Hildegard van Vlaanderen, geb. 936/37, ovl. tussen 11-4-975 en 11-4-980, beg. Egmond (onder een steen met Dirk III graaf van Holland)see the line from Hildegard van Vlaanderen – Jan II van Avesnes,: Arnulf ‘Gandesis’, Dirk III ‘Hierosolomyta’ van Holland, Floris I van Holland, Dirk V van Holland, Floris II de Vette, Dirk VI, Floris III, Willem I,Floris IV, Aleida van Holland,Jan II van Avesnes, graaf van Henegouwen, Holland en Zeeland

Generation 20:

Boudewijn III van Vlaanderen (ca. 940-1 januari 962) was graaf van Vlaanderen van 958 tot aan zijn dood. Over zijn korte leven is weinig geweten.

Boudewijn III was de enige zoon van graaf Arnulf I en van Aleidis (of Adela) van Vermandois. Zijn vader stelde hem in 958 aan tot medegraaf, maar hij overleed reeds vier jaar later. In 961 huwde hij met Mathildis van Saksen (942 – 25 mei 1008), dochter van Herman Billung, hertog van Saksen, en van Hildegarde van Westerburg.

De zoon uit dit huwelijk, Arnulf II, erfde het graafschap bij de dood van Boudewijns vader (965). Hun dochter Bertha huwde met Gerold I van Genève.

Na Boudewijns dood huwde Mathildis met graaf Godfried van Verdun.

Generation 21

Arnulf II van Vlaanderen (ca. 961-988) zoon van Boudewijn III en Mathildis van Saksen-Billung, was graaf van Vlaanderen van 965 tot aan zijn dood. Zijn vader Boudewijn III werd in 958 door graaf Arnulf I tot mederegent aangesteld, maar overleed reeds in 962. Bij de dood van graaf Arnulf I was zijn kleinzoon, de jonge Arnulf II, vier jaar.

Arnulf volgde dus in 965 zijn grootvader op, aanvankelijk onder de voogdij van de koning van Lotharingen, Lotharius II, die vóór de dood van Arnulf I beloofde dat hij ervoor zou zorgen dat de Vlaamse edelen de jonge graaf niet zouden manipuleren voor hun eigen belang, een belofte waaraan hij zich inderdaad ook hield. Rond 976 liet koning Lodewijk de Duitser de regering aan Arnulf over, maar onthield hem het gezag over de door Arnulf I veroverde gebieden Oosterbant, Artesië, Ponthieu en Amiens.

Het overige deel van het graafschap viel uiteen in semi-autonome gebieden, waarover Arnulf geen werkelijk gezag uitoefende. Aan deze gezagscrisis zou Arnulfs zoon en opvolger, Boudewijn IV, een einde maken.

Arnulf II was in 968 x married gehuwd met Rosela van Ivrea (945 – Gent 26 januari 1003, dochter van Berengarius II van Italië, koning van 950 tot 963, en van Willa van Toscane.

Generation 22

Boudewijn IV van Vlaanderen (ca. 980-1035) Boudewijn IV bijgenaamd met de Baard (980 – 30 mei 1035), was graaf van Vlaanderen van 988 tot aan zijn dood.
Boudewijn met de Baard was de zoon van Arnulf II en van Rosela van Italië, dochter van Berengarius II van Italië, de door de Duitse keizer Otto II onttroonde koning van Italië. Toen zijn vader in 988 overleed, was Boudewijn nog minderjarig en werd de zelfstandigheid van het graafschap Vlaanderen door Frankrijk bedreigd. Een tweede huwelijk van Boudewijns moeder, Rosela, met Robrecht II de Vrome, zoon en opvolger van de Franse koning Hugo Capet, kon dit gevaar echter bezweren.

Bij zijn meerderjarigheid nam Boudewijn het bestuur stevig in handen: hij stelde paal en perk aan de onder zijn vader ontstane gezagscrisis in het noorden van het graafschap (Gent, Waasland, Kortrijk) en dwong bij de graven in het zuiden (Boulogne, Guines, Hesdin en Saint-Pol) de erkenning van zijn suzereiniteit af. Hij verplaatste de belangstelling van de Vlaamse graven, die tot dan toe op het zuiden was gericht, naar het oosten, en veroverde aanzienlijke gebieden op de rechteroever van de Schelde, afhankelijk van de Duitse keizer, die de naam Rijks-Vlaanderen zouden vormen. In 1012 werd hij door keizer Hendrik II beleend met de Zeeuwse eilanden en het gebied dat later de Vier Ambachten zou worden. Dankzij gewiekste onderhandelingen met de Duitse keizer verkreeg hij in 1015 het markgraafschap Valenciennes, namelijk met de belofte zich afzijdig te houden in het interne Lotharingse conflict tussen de Reiniers en de graven van Verdun. Het lang begeerde graafschap Ename in het gouwgraafschap Brabant werd hem echter niet door de Duitse keizer gegund, zelfs niet na de inname (en verwoesting) van de hertogelijke burcht te Ename in 1033/1034.

Zijn expansiepolitiek was duidelijk gericht op de beheersing van het Scheldebekken, waarvan hij het economisch belang begreep. In 1009 stelde hij de Heer van Gistel aan als zeeprefect om de kust te beschermen tegen invallen. Tijdens zijn bewind begon de lakenindustrie ook vaste vorm aan te nemen. De graaf was eigenaar van de schorren langs de kust, waar schapen werden gefokt, en hij was waarschijnlijk de eerste wolleverancier van de Atrechtse draperie. Graaf Boudewijn spande zich ook in om de godsvrede te laten respecteren in zijn graafschap. Hij stichtte de abdij van Sint-Winoksbergen in 1022.

Huwelijken

* 1e maal gehuwd in 1012 met Ogiva (986 – 21 februari 1030), dochter van Frederik van Luxemburg, graaf in de Moezelgouw (zoon van Siegfried I van Luxemburg), en Irmentrude van Gleiberg
* 2e maal gehuwd in 1031 met Eleonora (1005 – 23 december 1035), dochter van hertog Richard II van Normandië en Judith van Bretagne

Nazaten

1. Boudewijn V van Rijsel see generation 20
2. Ermengarde, gehuwd met Adalbert, graaf van Gent
3. Judith Fausta van Beieren (waarschijnlijk uit 2e huwelijk geboren tussen 1031/1035 – 5 maart 1094), gehuwd in 1051 met Tostig Godwinsson, graaf van Northumberland, en in 1071 met Welf IV, hertog van Beieren (overleden 1101)
4. dochter (naam onbekend; waarschijnlijk uit 2e huwelijk geboren tussen 1031/1035), wellicht gehuwd met Reinier van Leuven, zoon van Lambert I van Leuven.

Generation 23

Boudewijn V van Vlaanderen, geboren ca. 1013, overleden 1 sept. 1067, trouwde Adela (ca. 1009-1079), dochter van Robert II van Frankrijk (en via hem afstammelinge van Clovis I en van Constance van Provence (Gens Nostra 1990, p. 367)kind: Matilda van Vlaanderen 1031-1083

Generation 24

Matilda van Vlaanderen (ca. 1031-1083), trouwde met Willem de Veroveraar (Willem de Bastaard), hertog van Normandië, koning van Engeland (1066-1087), natuurlijke zoon Robert de Duivel, hertog van Normandië en van Herleve, die waarschijnlijk de dochter was van Fulbert, een leerlooier in Falaise.(Dat leerlooiers gebruik maken van urine bij het bewerken van leer berust op een misverstand. In het verleden echter gebruikten zij een bepaald soort vet, dat eveneens een onaangename geur afgaf. Daaraan waarschijnlijk danken leerlooiers de reputatie een “vuil” beroep uit te oefenen. In Nederland werden zij ook huidenvetters genoemd.
Robert de Duivel: “Late in 1034 Duke Robert made the sudden and astounding resolve to depart forthwith on pilgrimage to Jeruzalem. It was later alleged that he wished to purge himself from guilt in the death of his brother [Richard III van Normandië, die in aug. 1027 plotseling was overleden. Het zoontje van Richard, Nicholas, werd terstond overgebracht naar een klooster en Robert volgde zijn broer op als hertog.] … He brought forward his infant son, his bastard by Herleve, and persuaded the magnates to recognize William as his heir. They did so, and swore the customary oaths of fealty and obedience. Shortly afterwards, Duke Robert departed from Normandy.” Hij bereikte Jeruzalem, maar werd op de terugreis, in Klein-Azië, ernstig ziek en stierf in Nicaea (Bithynië) in het begin van juli 1035. (D.C. Douglas, William the Conqueror. The Norman impact upon Britain (Londen 1966), p. 34-37)
Herleve: afkomstig uit Falaise, geboren misschien ca. 1010, overleden ca. 1050. “Little is known about [William the Conqueror’s] mother, for contemporary writers are discreetly silent about her origins. Later testimony, however, indicates that her father’s name was probably Fulbert, and there is substantial evidence to suggest that this “Fulbert” was a tanner. [Noot: “Other occupations have been suggested: e.g. that he was a man who prepared corpses for burial. The tradition that he was a tanner is, however, strong, and the tanneries at Falaise were famous.”] Herleve’s connexion with the duke was none the less to advance not only her own fortunes but those of her kinsfolk. Fulbert was apparently given a subordinate office at the ducal court, and Herleve’s brothers, Osbert and Walter, appear as witnesses to important charters. Herleve herself, shortly after the Conqueror’s birth [in Falaise in het jaar 1027 of 1028], was married off to Herluin, vicomte of Conteville, and to him she was to bear two very distinguished sons: namely Odo, the famous bishop of Bayeux and subsequently earl of Kent, and Robert, count of Mortain, later one of the largest landowners in 11th century Britain … [She] died, it would seem, in or about 1050 … Robert cannot have been more than 21 at the time of his connexion with Herleve, and in all likelihood he was younger, possibly in his 17th year. The girl herself was probably no older.” (Douglas, o.c., p. 15)kind: Adela van Engeland

Generation 25

Adela van Engeland, trouwde Stephanus II van Blois (ca. 1045-1102). Hij was een van de leiders van de Eerste Kruistocht, maar keerde terug naar Europa in 1098, ging op aandringen van zijn vrouw opnieuw naar Palestina in 1101 en sneuvelde in de (tweede) Slag van Ramla op 19 mei 1102
kind: Stephanus van Blois

Generation 26

Stephanus van Blois, koning van Engeland 1134-1154 Hij werd waarschijnlijk geboren in of omstreeks het jaar 1096. Hij was de derde overlevende zoon. “The eldest, William, was evidently a disappointment [maar het is onduidelijk, wat er precies mis met hem was]… the one thing we know for certain is that in 1103 he went into Chartres Cathedral and took a solemn oath to kill the bishop.” Toen hun vader op kruistocht was, huwelijkte Adela, die regentes was tijdens haar mans afwezigheid, haar zoon Willem uit aan de dochter van een lagere edelman uit het Loire-gebied en gaf de vaderlijke goederen aan haar tweede zoon Theobald. “As for the remaining sons Stephen and Henry, they had to be put in the way of making their own fortunes… Stephen was sent [to the court of their uncle Henry I of England] by 1113, but his younger brother … did not follow until 1126 … [Henry] received his training at Cluny [and] … in 1126 his royal uncle gave him the abbey of Glastonbury, and three years later the bishopric of Winchester as well. … [As for Stephen] we can at any rate be sure he was [at King Henry’s court] by 1113, and that he had by then already been given the lands and title of count of Mortain.” Bovendien kreeg hij nog belangrijk grondbezit in Engeland en Normandië en in 1125 schonk Hendrik I hem de hand van Mathilda, de enige dochter en erfgename van Eustachius III, graaf van Boulogne, die – nog afgezien van zijn bezittingen op het Continent – een van de rijkste landeigenaren van Engeland was. “Mathilda had to be found a husband because her father wanted to retire to a Cluniac monastery; but any husband proposed had to be of very noble birth, because the lady was descended from Charlemagne, and her uncles [Godfried van Bouillon en Boudewijn I] were the first crusader kings of Jerusalem [Godfried weigerde de hem aangeboden koninklijke titel te aanvaarden – hij zei geen koningskroon te willen dragen in de stad, waar Christus de doornenkroon had gedragen – en noemde zichzelf liever Voogd van het Heilige Graf. Zijn broer Boudewijn had minder scrupules en was zowel de facto als in naam koning van Jeruzalem (aantekening ABdH)]. That was why Henry chose Stephen. His birth was unexceptionable, and yet he was bound to Henry’s interests as closely as if he had been his creature.” (R.H.C. Davis, King Stephen (Londen/New York 1990, p. 1-9)Kind: Marie van Boulogne,aka Maria van Engeland

Generatie 27

Marie (Mary)van Ramsey ( van Boulogne) ,aka Maria van Engeland, (1136- overl.1182), overl. St. Austrebert 1182x < 1160 married trouwde met Matthias van de Elzas=Matthieu I van de Elzas (rond 1137 – Driencourt, 25 juli 1173) was een zoon van de graaf van Vlaanderen, Diederik van de Elzas en Sybilla van Anjou.

Mary en Matthieu zijn gescheiden 1169/70, het huwelijk werd ongeldig verklaard i.v.m. de gebroken kloosterbelofte van zijn vrouw. Mary was erfdochter van Boulogne, abdis van Romsey (Ramsey?)(Hampshire), volgde haar broeder Willem II van Blois in 1159 op, hernam later het kloosterleven (na 1169) weer op in Saint-Austrebert bij Montreuil
Kind: Mathildis van de Elzas,aka Mathilde van Boulogne aka Mathilde van Lotharingen die huwde met Hendrik I van Brabant en de moeder werd van gravin Adelheid van Brabant.

Generation 28

Mathilde van Boulogne,(1161/1165 – circa 1211) (ook wel bekend als Mathilde van de Elzas of Mathilde van Lotharingen)
Mathildis is de dochter van Maria van Engeland, (1136-1182), gravin van Boulogne (Marie de Blois) en Mattheus I van de Elzas, door huwelijk graaf van Boulogne (Matthias I), Verder was ze de kleindochter van koning Stefanus van Engeland (Etienne van Blois) (1096 -1154) en Mathildis van Boulogne (afstammeling van Willem de veroveraar)
x married trouwde Hendrik I van Brabant de hertog van Brabant, voor 30 maart 1180
Kind: Mathilda van Brabant aka Machteld

Generation 29

Mathilda van Brabant aka Machteld van Brabant, geb. ca. 1197, ovl. 22.12.1267, begraven in Loosduinen.
Ze wordt beleend als ruwaardes voor haar onmondige zoon Willem II (die 1234/56 Rooms Koning was) door de gravin van Vlaanderen met het bewind over Zeeland bewesten Schelde tot 27.05.1235. Machteld sticht samen met haar gemaal een Cisterciënserinnen-klooster te Loosduinen 1230; begiftigt voorts de abdijen Rijnsburg, Egmond, Koningsveld en Mariënweerd. Zij woont als weduwe voornamelijk in ‘s-Gravenzande waar zij de parochiekerk en een begijnhof sticht. Trouwt (1) nov. 1212 Hendrik, patzsgraaf bij de Rijn, ovl. 26.04.1214, begr. Schönau.
x married trouwde Floris IV, graaf van Holland, geboren 1210, overleden op 19 juli 1234 tijdens een tournooi in Frankrijk (in Corbie of Noyon). Hij werd begraven in de abdijkerk te Rijnsburg. In Jacob van Maerlants Spiegel Historiael lezen we over zijn dood het volgende: “Grave Floris bleef in den tornoy/Te Corbie: dat was vernoy [ellende]/Daer was gevellet [neergeveld] sine baniere/1230 ende viere/So screef men dat jaer ons Heeren,/Als ons die croniken leren/Elf jaer lesen wi van desen,/Dat hi grave hadde ghewesen” Andere middeleeuwse schrijvers voegen daar nog aan toe, dat Floris door zijn dapperheid tijdens het toernooi anderen afgunstig maakte en dat hij vervolgens door hen is vermoord. Maar niet uitgesloten mag worden, dat hij gewoon door een lans is geraakt tijdens het toernooi en vervolgens aan zijn verwondingen is overleden. Zeker is wel, dat zijn schedel, die in 1949 werd opgegraven, een opvallende beschadiging vertoond. (H. Bruch, Floris IV sneuvelt in een tournooi, in: Spiegel Historiael 1984, p. 93-96.)Kind: Aleida van Holland

Generation 30

Aleida van Holland, ovl. 01.03/09.04.1284, begraven in Valenciennes (koor der Dominicanen).
Regentes van Holland en Zeeland voor haar onmondige neef graaf Floris V 1258/63. Koopt het dijkdorp Schiedam, doet aldaar een kasteel bouwen (Huis te Riviere) en een kerk stichten 05.12.1262. Ze gaf de stad Schiedam in 1275 stadsrechten (met de Henegouwse leeuw in het wapen). Zuster van graaf Willem II, Rooms koning.
x married trouwde september 1246 Jan I van Avesnes, graaf van Henegouwen geb. april 1218 in Houffalize, ovl. 24.12.1257, begraven in Valenciennes,
Erfgenaam, later mederegent van Henegouwen, heer van Etroen 1244, graaf van Henegouwen 1246. Hij slaagde er niet in ook in Vlaanderen als opvolger van zijn moeder erkend te worden. Hij werd in 1236 door de paus onwettig verklaard, als zoon van een voormalig geestelijke, werd in 1242 gewettigd door keizer Frederik III.
Kind: Jan II van Avesnes

Generation 31

Jan II van Avesnes, graaf van Henegouwen, Holland en Zeeland geb. ca. 1247, ovl. 11.09.1304 in Valenciennes of Mons.
Is als Jan I graaf van Henegouwen 1280 en als Jan II graaf van Holland 1299. Omdat met de dood van Jan I van Holland, de zoon van Floris V, het eerste Hollandse Huis uitgestorven was, volgde Jan II als graaf van Holland op. Daarmee waren Holland en Henegouwen in een personele unie met elkaar verbonden. Hij voert een op Frankrijk georiënteerde, anti-Vlaamse politiek. Jan’s broer Gwijde van Avesnes was bisschop van Utrecht. x NN Kind: Aleid van Henegouwen

Generation 32

25.28233813 =24.13881429 (bast.) Aleid van Henegouwen.ook bekend als van Avesnes, ovl. na 12.06.1351

Krijgt pauselijke dispensatie wegens 4e-graads verwantschap in 1312, voor het huwelijk met Wolphard II van Borselen. Ze is een dochter van Jan II van Avesnes uit een buitenechtelijke relatie, en dus een (half)zuster van graaf Willem III de Goede van Holland. Het huwelijk vond plaats om een einde te maken aan de geschillen tussen heer Wolferts familie enerzijds, graaf Willem en diens vader Jan, anderzijds. x married trouwde ca. 1312 Wolfert (Wolphard) II van Borselen,(voor 1290 – voor 6 april 1317) heer van Veere vanaf de moord op zijn vader in 1299 tot zijn dood in 1317, en van Zandenburg, ridder, zoon van Wolfert I van Borselen, regent voor graaf Jan I van Holland Ridder 1309, heer van Veere en Sandenburg. Wordt voor het eerst vermeld in 1303, als “Wlfard, zoon van wijlen heer Wlfard, heer van Zandenburgh, ridder”, wanneer hij een gift aan de abdij Eekhout bij Brugge goedkeurde. Wordt met zijn broers 11.05.1309 schadeloos gesteld voor de moord op zijn vader.Na een conflict met het stadsbestuur van Dordrecht werd zijn vader, Wolfert I van Borselen op 1 augustus 1299 gelyncht in Delft. Jan II van Avesnes nam daarna het regentschap van de jonge graaf van Holland, Jan I.
Wolfert wordt door zijn huwelijk zwager van de graaf (Willem III, de Goede), en wordt ook als zodanig betiteld.
Aleid trouwt (2) voor 21.10.1317 Otto van Buren, ovl. 1321/26. overleden na 12 juni 1351. Kind: Wolfert III van Borselen

Generation 33

24.14116906 =23.6940714 Wolfert III van Borselen, overleden juni 1351 X NN Kind: Aleida van Borselen

Generation 34

23.7058453 =22 3470357 Aleida van Borselen, overleden na 26 aug. 1414, x married trouwde 23.7058454 = 22.3470356 Jan van Heenvliet, geboren ca. 1335, heer op Bleijdestein 7 dec. 1408: Aleijdt van Borsselen, vrouwe van Cruijnningen, schenkt aan het predikherenklooster in den Hage een jaarrente van 12 pond Hollands, een Engelse nobel voor 3 pond te rekenen, voor haar jaargetijde op haar sterfdag en dat van haar beide echtgenoten heer Johan van Heenvliet en Jan van Cruijningen … zij wil in het klooster worden begraven naasr de jonkvrouwe van der Werve … medebezegeld door haar neef heer Huge, heer van Heenvliet en door haar zoon Swier van Heenvliet, ridder. (Ons Voorgeslacht 1987, p. 417)

Generation 35

22.3529226=21.1735178 .Zweder (Swier) van Heenvliet, ridder, heer op Bleijdestein, baljuw van West-Voorne, overleden vóór 5 febr. 1423 x NN Kind: Maria van Heenvliet

Generation 36

(bast.)21.1764613=20. 867589 Maria van Heenvliet, overleden 2 april 1456, begraven in de kerk van Geervliet, (het necrologium van het kapittel van Geervliet noemt haar Zwederi filia), x married trouwde 21.1764608 = 20.867588 Boudewijn Willemsz. (van Drenckwaert), leenman van Putten, lid van de vierschaar, schepen van Geervliet Kind: Willem Bouwensz. (van Drenckwaert)

Generation 37

20.882306 = 19.433794 Willem Bouwensz. (van Drenckwaert), schepen en burgemeester van Dordrecht, overleden Dordrecht 1488 ouders: Boudewijn Willemsz van Drenckwaert en Maria van Heenvliet x NN Kind: Dignum van Drenckwaert

Generation 38

19.441153 = 18.216897 Dignum van Drenckwaert, geboren naar schatting ca. 1465, x married trouwde 19.441152 = 18.216897 Adriaen Conelisz. van Cleijburgh, baljuw van Voorne (vermeld 1494 en 1504, overleden tussen 1504 en 20 nov. 1510 (Ons Voorgeslacht 1983, p. 193-194) nov. 1510: Cornelis Adriaen Cornelisz. beleend met 3 gemet land (in 1532 vermeld als “de Lange Meet”) onder Oostvoorne bij dode van zijn vader. (Ons Voorgeslacht 1978, p. 414) vader: 20.882306 = 19.433794Willem Bouwens van Drenckwaert Kind: Willem Adriaensz. van Cleijburg

Generation 39

18.220576 = 17.108448 Willem Adriaensz. van Cleijburg, geboren naar schatting ca. 1490, priester en kannunik te Dordrecht, kannunik te Oostvoorne, overleden tussen 1566 en 1581 ouders: 19.441152 = 18.216896 Adriaen Conelisz. van Cleijburgh en 19.441153 = 18.216897 Dignum van Drenckwaert x NN Kind: Cornelis Willemsz. van Cleijburgh

Generation 40

(bast.) 17.110288 = 16.54224 Cornelis Willemsz. van Cleijburgh, geboren naar schatting ca. 1515, overleden ca. 1586 (vóór 17 mei 1586 [ORA Dordrecht inv. 738, f. 419 e.v.]) vader: 18.220576 = 17.108448 Willem Adriaens van Cleijburgh Kind: Jacob Cornelisz. van Cleijburgh

Generation 41

16.55144 = 15.27112 Jacob Cornelisz. van Cleijburgh, geboren naar schatting ca. 1540, overleden tussen 3 febr. 1590 en 6 juni 1614 vader: 17.11028 = 16.54224 Cornelis Willemsz van Cleijburgh 3 febr. 1590: Jacob Kleiburg beleend met 3 gemet land, genaamd de Lange Meet, onder Oostvoorne, bij overdracht door mr. Otto van Arkel voor Ida van Bronkhorst, zijn vrouw. (Ons Vooorgeslacht 1978, p. 414)36 juni 1614: Cornelis Kleiburg beleend met voornoemd land bij dode van Jacob zijn vader, waarna overdracht aan Jan Panser te Brielle. (Ibidem) x NN Kind: Cornelis Jacobsz. van Cleijburgh

Generation 42

15.27572 = 14.13556 Cornelis Jacobsz. van Cleijburgh, geboren ca. 1562, schepen van Brielle en kapitein van Oostvoorne vader: 16.55144 = 15.27112 Jacob Cornelisz van Cleijburgh x NN Kind: Huibrecht Cornelisz. Cleijburgh

Generation 43

14.13786 = 13.6778 Huibrecht Cornelisz. Cleijburgh, geboren ca. 1600, schepen en schout van Oostvoorne, overleden ald. 6 april 1658, begraven in de kerk van Oostvoorne (zerk onder de preekstoel) vader: 15.27572 =14.13556 Cornelis Jacobsz. Van Cleijburgh x NN Kind: Neeltje Huibrechts Cleijburch

Generation 44

13.6893 =12.3389 Neeltje Huibrechts Cleijburch, geboren omstreeks 1636 in Oostvoorne (ZH-NLD). Neeltje is overleden vóór 30-09-1668, ongeveer 32 jaar oud. ouders: 38 14.13786 = 13.6778 Huibrecht Cornelis Cleijburch en nn x married trouwde 1658 in Oostvoorne (ZH-NLD)13.6892 = 12.3388 Jan Pietersz Vermeer. Hij is gedoopt op 16-01-1639 in Rockanje (ZH-NLD). Jan is overleden vóór 18-05-1678, ten hoogste 39 jaar oud. Kind: Jan Jansz Vermeer

Generation 45

12.3446 = 11.1694 Jan Jansz Vermeer, gedoopt 8-8-1660 Rockanje, overl. voor 1693 ouders: 13.6892 en 13.6893 = 12.3388 en 12.3389 Jan Pietersz Vermeer en Neeltje Huibrechts Cleijburch
x married 2-5-1688 Zwartewaal 12.3447 = 11.1695 Willempje Jans Hollaar, gedoopt op 19-4-1665 Vierpolders, overl. 2-6-1734 Vierpolders De familie Hollaar gaat terug tot ca midden 15e eeuw en is kort hierna vanuit Brugge naar Schiedam vertrokken. Midden 16e eeuw vestigden zij zich in Poortugaal / Hekelingen en uiteindelijk is de familie via Zuidland en Zwartewaal omstreeks 1740 in Middelharnis terecht gekomen.
Er is in 1989 een uitgebreide genealogie over de familie gepubliceerd: “Genealogie Hollaar”, door C. Hollaar. Dit boek, bestaande uit twee delen betreffende de familie Hollaar en een deel betreffende ‘naamgenoten’, bevindt zich o.a. in het Centraal Bureau voor Genealogie te ’s Gravenhage. Kind: Neeltje Jans Vermeer

Generation 46

11.1723 = 10.847 Neeltje Jans Vermeer, gedoopt op 12-09-1688 in Zwartewaal, overl. vóór 04-1750 in Vierpolders ouders: 12.3446 en 12.3447 = 11.1694 en 11.1695 Jan Jansz. Vermeer en Willempje Jans Hollaar x married 19-02-1708 in Vierpolders 11.1722 = 10.846 Jan Jansz Beijers, gedoopt op 17-06-1685 Spijkenisse, overl. 12-12-1747 Vierpolders
Kinderen van Jan en Neeltje:
1. Jan Jans Beijer ~9-1-1708 Vierpolders overl < 1711
2. 42 9.423 Lijbe Jans (Lijsbeth) Beijers. Zij is gedoopt op 23-03-1710 in Vierpolders. Lijsbeth is overleden op 15-12-1788 in Vierpolders Zij trouwde met 9.422 Willem Engelsz Poldervaart, zoon van 10.844 Engel Cornelisz Poldervaart en 10.845 Pleuntie Willems van Roon. Hij is gedoopt op 15-01-1708 in Vierpolders ,overleden op 27-04-1779 in Vierpolders
3. Jan Janszn Beijer ~8 nov. 1711 Vierpolders
4. Willempje Jans Beijer, geboren op 25-03-1714 in Vierpolders (ZH-NLD). Willempje is overleden op 05-01-1777 in Heenvliet (ZH-NLD), 62 jaar oud. Zij trouwde met Jan Abramszn van der Bie, zoon van Abraham Jansz van der Bie en Catarina Jans Wittebol. Jan is overleden. Zij trouwde met Pieter Hendriksz Poldervaart, zoon van Hendrik Cornelisz Poldervaart en Krijntje Pieters Dijkgraaf. Hij is gedoopt op 02-10-1712 in Vierpolders (ZH-NLD). Pieter is overleden op 23-10-1791 in Heenvliet (ZH-NLD), 79 jaar oud.
5. Teunis Jans Beijer. Hij is gedoopt op 22-11-1716 in Vierpolders (ZH-NLD). Teunis is overleden op 18-12-1766 in Vierpolders (ZH-NLD), 50 jaar oud. Hij trouwde met Neeltje Wolbrechts Dijkgraaf, dochter van Wolbrecht Pietersz Dijkgraaf en Trijntje Andries Snijder. Neeltje is overleden. Hij trouwde met Catelijntje van der Kers. Zij is gedoopt op 27-05-1718 in Nieuwe Tonge (NLD). Catelijntje is overleden op 12-10-1806 in Heenvliet (ZH-NLD), 88 jaar oud.
6. Trijntje (Treyntje) Jans Beijer. Zij is gedoopt op 12-03-1719 in Vierpolders (ZH-NLD). Trijntje is overleden. Zij trouwde op 11-10-1744 in Zwartewaal (ZH-NLD) met Philippus Willemsz (Flip) Moerkerken, zoon van Willem Phillipsz Moerkerken en Claisje Arents Leuijendijck. Hij is gedoopt op 18-05-1721 in Rockanje (ZH-NLD). Flip is overleden na 1750 in Rockanje (ZH-NLD), minstens 29 jaar oud.
7. Leendert Jansz Beijer, geboren omstreeks 1722. Leendert is overleden.
8. Jacob Janszn Beijer ~30 maart 1723 Vierpolders overl. < 1730
9. 42 10.861 Neeltje Jans Beijer
10. Leentje Jansdr Beijer geb. 22 feb. 1728 Vierpolders
11. Jacob Jansz Beijer. Hij is gedoopt op 29-05-1730 in Vierpolders (ZH-NLD). Jacob is overleden op 23-07-1778 in Abbenbroek (ZH-Nld), 48 jaar oud. Hij trouwde met Maartje Cornelis Moerman, dochter van Cornelis Willemsz Moerman en Grietje Arentsd Herweijer. Zij is gedoopt op 09-08-1716 in Rozenburg (ZH-NLD).

Generation 47
Here we have two sisters in the line from Cerdic who are both my ancestors

9.423 Lijsbet Jansdr Beijer gedoopt: 23-3-1710 Vierpolders, overl.15-12-1788 Vierpolders zus van 10.861 Neeltje Jans Beijer ouders: 10.846 en 10.847 = 11.1722 en 11.1723 Jan Jans Beijer en Neeltje Jans Vermeer, Lijsbeth x married 27-4-1732 9.422 Willem Engelszn Poldervaart gedoopt: 15-1-1708 Vierpolders, overl. 27-4-1779 Vierpolders Kind:Willempje Willemsdr Poldervaart

10.861 Neeltje Jans Beijer doop 9-12-1725 Vierpolders, overl. 18-3-1756 Vierpolders zus van 48 9.423 Lijsbet Jansdr Beijer ouders: 11.1722 en 11.1723 Jan Jans Beijer en Neeltje Jans Vermeer, Neeltje x married 27-7-1745 Brielle 10.860 Kornelis Geijlvoet doop 27-9-1722 Zuidland, overl. 19-3-1804 Vierpolders Kind: Arij Cornelis Geilvoet

Generation 48

8.211 Willempje Willemsdr Poldervaart geb. 9-3-1749 ouders: 9.422 en 9.423 Willem Engelszn Poldervaart en Lijsbet Jansdr Beijer, Willempje x married 7-11-1773 8.210 Jan Joris van Zanten geb. 1-12-1746 Rozenburg, overl. 9-12-1830 Maasland Kind: Gerritje Jansdr van Zanten

9.430 Arij Cornelis Geilvoet, geboren in 10-1745 in Briels Nieuwland (Vierpolders) gedoopt op 03-10-1745 in Vierpolders overleden op 15-09-1811 in Heenvliet begraven op 19-09-1811 te Heenvliet. ouders: 10.860 en 10.861 x married 07-06-1769 in Brielle 9.431 Geertruy Willems Vinke doop 2-1-1746 Oudenhoorn, overl. 22-4-1773 Kind van Arij en Geertruij: 8.215 Neeltje Aries Geilvoet

Generation 49

7.105 Gerritje Jansdr van Zanten gedoopt 28-4-1782 Maasland, overl. 23-8-1844 Maasland ouders: 8.210 en 8.211 Jan Joris van Zanten en Willempje Willemsdr Poldervaart married x 18-03-1808 Maasland 7.104 Leendert Govertzn Stigter gedoopt te Maasland, bouwman, gedoopt (geref.) 26-09-1779 Maasland overleden 06-02-1834 Maasland kind.: 1 Maria, 2 Jan 3 Govert, 4 Willemijntje, 5 Govert, 6 Jacob, 7 Cornelis, 8 Arie, 9 Jacob, 10 Aagje, 11 6.52 Leendert, 12 Gerrit, 13 Nicolaas

8.215 Neeltje Aries Geilvoet, geb. Briels Nieuwland (Vierpolders) 1764/1769 overl. 13-5-1818 ouders 9.430 en 9.431 Arij Cornelis Geilvoet en Geertruy Willems Vinke x married 10-1793 in Rozenburg 8.214 Klaas van den Beukel geb. Monster 1749 gedoopt op 19-01-1749 in Monster overl. Rozenburg 3 -1-1814 begr.5-1-1814
Kinderen van Klaas en Neeltje:
I. Adam van den Beukel, geboren op 15-08-1794 in Rozenburg (ZH-NLD). Hij is gedoopt op 17-05-1794 in Rozenburg (ZH-NLD). Adam is overleden op 16-09-1794 in Rozenburg (ZH-NLD), 1 maand oud.
II. Geertruij van den Beukel, geboren op 24-05-1796 in Rozenburg (ZH-NLD). Zij is gedoopt op 29-05-1796 in Rozenburg (ZH-NLD). Geertruij is overleden op 01-06-1816 in Rozenburg (ZH-NLD), 20 jaar oud.
III. Antje van den Beukel, geboren op 22-08-1798 in Rozenburg (ZH-NLD). Zij is gedoopt op 26-08-1798 in Rozenburg (ZH-NLD). Antje is overleden op 27-02-1880 in Vrijenban-Delft (ZH-NLD), 81 jaar oud. Zij trouwde, 21 jaar oud, op 26-02-1820 in Rozenburg (ZH-NLD) met Paulus van Buuren, geboren omstreeks 1793, zoon van Maarten van Buuren en Klaasje de Groot. Paulus is overleden op 06-06-1856 in Rozenburg (ZH-NLD), ongeveer 63 jaar oud.
IV. Adam van den Beukel, geboren op 29-04-1800 in Rozenburg (ZH-NLD). Hij is gedoopt op 04-05-1800 in Rozenburg (ZH-NLD). Adam is overleden op 09-08-1803 in Rozenburg (ZH-NLD), 3 jaar oud.
V. Arijaantje Klaasse van den Beukel

Generation 50

7.107 Antje van den Beukel geb. Rozenburg 26-8-1798 overl. 27-2-1880 Vrijenban ouders 8.214 en 8.215 Klaas van den Beukel en Neeltje Aries Geilvoet x married 26-2-1820 7.106 Paulus van Buuren, geb. Rozenburg, 1794 overl. 6-6-1856 Kind: Neeltje van Buuren

6.52 Leendert Leendertsz Stigter, geb. 5-1-1823 ouders 7.104 en 7.105 Leendert Govertzn Stigter en Gerritje Jansdr van Zanten x married 6.53 Neeltje van Buuren ouders 7.106 Paulus van Buuren en 7.107 Antje van den Beukel Kind: Maarten Stigter
=
6.53 Neeltje van Buuren ouders 7.106 Paulus van Buuren en 7.107 Antje van den Beukel, married 6.52 Leendert Leendertsz Stigter, geb. 5-1-1823 ouders 7.104 en 7.105 Leendert Govertzn Stigter en Gerritje Jansdr van Zanten Kind Maarten Stigter

Generation 51

5.26 Maarten Stigter geb. ong. 1859 ouders 6.52 en 6.53 Leendert Leendertsz Stigter en Neeltje van Buuren (Zowel Leendert als Neeltje stammen af van Jan Jans Beijers en Neeltje Jans Vermeer) x married 4 jan. 1882 Hof van Delft 5.27 Suzanna Immerzeel –>Karel de Grote Kind: Clasina Stigter

Generation 52

4.13 Clasina Stigter geb.3 sept. 1888 te Rotterdam overleden: 4 juni 1976 ouders 5.26 en 5.27 Maarten Stigter en Suzanna Immerzeel (kinderen van Jan en Clasina: Mijndert, S., Maarten, Willem en Chris) x married 17 april 1919 4.12 Jan Zeeders geb. 29 juni 1889 te Terschelling West overleden: 24 april 1972 te Terschelling West, bakker

Generation 53

3.6 Maarten Zeeders geb. 9 mei 1926 te Terschelling West overleden 13 feb. 1993 te Leeuwarden, o.a zeeman, patatboer, ouders 4.12 en 4.13 Jan Zeeders en Clasina Stigter x married 19 mei 1956 te Terschelling West 3.7 Albertje Velvis (Ali) geb. 23 feb. 1924 te Groningen a/b Dankbaarheid overl. 20-09-2009 Terschelling West, “De Stilen” begr. 25-09-2009 Algemene Begraafplaats Terschelling West graf nr AC 52
zie link onderaan Kind: Klazina Suzanna (Ina) Zeeders

Generation 54

2.3 Klazina Suzanna Zeeders (Ina) geb. zaterdag 4 jan. 1958 Klaas van Urkstraat 3 te Terschelling West, freelance schrijfster ouders 3.6 en 3.7 Maarten Zeeders en Albertje Velvis (zie: kinderen A, T, M, x married 1 sept. 1999 49 2.2 Toussaint Maria Lambertus Schroders, verpleegkundige, geb. 23 april 1948 te Maastricht Kinderen T en M

Generation 55

1.a A.M (Z) geb. zaterdagochtend 26 maart 1977 10.50u, x L.R. geb. 10 juni 1979, ouders D.M en 2.3 Klazina Suzanna (Ina)Zeeders

1.b T.M.J.S geb. zondagochtend 13 aug. 1989 Bollenhofsestraat te Utrecht ouders 2.2 en 2.3 Toussaint Schroders en Klazina Suzanna (Ina) Zeeders

1.c M.D.S geb. woensdagavond 23.50 u. 24 juni 1992, Duindoornstraat 3 te Terschelling West ouders 2.2 en 2.3 Toussaint Schroders en Klazina Suzanna (Ina) Zeeders

Generation 56
1.a.1 Eline M. M. geb. 17 oktober 2011, ouders A.M (Z) en L.R. zie 1.a
source: wikipeadia, stamboom kinderen schroders